جای امن

سعید برای فیلمبرداری از تظاهرات هفده شهریور ماه ۱۳۵۷ به میدان ژاله می‌رود. همسرش فاطمه با یکی از بستگانش به نام مریم در تظاهرات شرکت دارند. پس از درگیری و تیراندازی، سعید زخمی می‌شود و دوربینش را به فاطمه می‌سپارد. ثابت پور، مأمور ساواک، که شاهد ماجراست، برای به دست آوردن دوربین فاطمه را تعقیب می‌کند، اما فاطمه به خانه ای پناه می‌برد و دوربین را در آنجا امانت می‌گذارد. به ثابت پور دستور داده می‌شود که همچنان پیگیر ماجرا باشد و فیلم تظاهرات و کشتار را ضبط کند. سعید در بیمارستان فوت می‌کند و ثابت پور نیز که جستجوهایش در بیمارستان بی‌نتیجه مانده است به بهشت زهرا می‌رود. فاطمه و دوستش مریم که شوهرش را در مبارزهٔ ضد حکومتی از دست داده، دوربین را پس می‌گیرند. ثابت پور به دلیل ناتوانی در انجام وظیفه خلع مقام می‌شود، اما با گزارش یکی از مأموران به فاطمه و مریم می‌رسد. او مریم را غافلگیر می‌کند و با شلیک چند گلوله او را از پا درمی‌آورد و سرانجام فاطمه نیز ثابت پور را به قتل می‌رساند.