ارتقاي سينماي کودک نيازمند شنيدن نظرات موافق و مخالف است

سومين گفت و گوي شبانه جشنواره فيلم کودک و نوجوان با موضوع «سينماي کودک و نوجوان؛ عبور از بحران» برگزار شد. عليرضارضاداد، حبيب الله ايل بيگي، مرضيه برومند، نادره ترکماني، حسين قناعت، فريال بهزاد، غلامرضا آزادي، کارگردانان جوان و قديمي سينماي کودک در اين جلسه هم انديشي حلقه مفقوده عدم جذب مخاطب را در سينماي کودک بررسي کردند. به گزارش ستاد اطلاع رساني سي امين جشنواره بين المللي فيلم هاي کودکان و نوجوانان؛ سومين گفت و گوي شبانه اين جشنواره امشب از ساعت ?? در سالن چشم انداز هتل کوثر اصفهان برگزار شد. موضوعي که امشب به بحث گذاشته شد، در ادامه گفت و گوي شب گذشته بود. مرضيه برومند، کارگردان پيشکسوت سينماي کودک در ابتداي اين نشست با اشاره به ضررهاي استفاده از سوپر استار در سينماي کودک، اظهار کرد: آنچه در سينماي کودک اهميت ندارد، اين است که در فيلمهاي کودک از سوپر استار استفاده شود، اين سينما بازيگر مي طلبد. زمان فيلمبرداري در سينماي ايران کوتاه است. در نظر گرفتن ?? جلسه فيلمبرداري براي توليد يک فيلم غلط است. ما در سينما لوکيشن خوب نداريم، وسايل صحنه مناسب نيست. فيلمنامه ها در سينماي ايران ضعف دارد. برومند تاکيد کرد: مشکل اصلي سينماي کودک در سالهاي اخير توليد، فيلمنامه و کمبود تهيه کننده همراه است. بايد در نظر داشت فيلمي که قابليت داشته باشد ميتواند از سوپر استار بهره بگيرد، اما اگر نگيرد، دليل بر ضعف آن فيلم نيست. وي افزود: تعريف سوپر استار در سينماي کودک و سينماي جامع متفاوت است، به نظر من بچه ها سوپر استار هاي فيلمهاي کودکان هستند. امکانات را براي يک فيلم بايد به حد بضاعت آن در نظر گرفت. حتي شهرموشها که به نظر فيلم پرهزينه اي مي آمد، بر اساس بضاعت فيلم براي آن تامين منابع شد. کارگردان شهر موشها تاکيد کرد: من موافق بريز و بپاش در سينماي کودک نيستم. اگر سينماي کودک درگير اين موضوع شود، بازهم بازيگر ميبرد و دست عوامل خالي مي ماند. برومند با اشاره به موضوع بحث، ادامه داد: ما اينجا درباره مشکل يک يا دو فيلم خاص صحبت نمي کنيم، بررسي مشکلات سينما در سالهاي اخير هدف ما است. فيلمها در سالهاي اخير از طريق بودجه مشخص که از جاي ديگر آمده توليد مي شوند و تهيه کننده از جيب خودش پول نميگذارد. چون چرخه معيوب است، اکران با ريسک همراه است و تهيه کننده هم ريسک نمي کند. نيکخواه آزاد در ادامه بحث شب گذشته به اظهار نظر غلامرضا آزادي اشاره کرد و گفت: يکي از فيلمسازان در شب گذشته به باندبازي در پخش و عدم حمايت دولت اشاره کرد که باعث عدم فروش سينماي کودک مي شود، من از حضار مي خواهم در اين مورد صحبت کنند که اگر امکانات لازم در اختيار سينماي کودک قرار بگيرد، آيا سينماي کودک موفق خواهد شد. آيا فيلمهاي اين حوزه در حال حاضر قابليت فروش دارد؟ مرضيه برومند در پاسخ به پرسش نيکخواه آزاد، گفت: اگر منابع و تسهيلات را در اختيار داشته باشيم باز هم اکران سينماي کودک شکست ميخورد و معايب کارگردانها نمايان ميشود. همه مشکلات سينماي کودک فقط اين مسائل نيست. کارگردان ها براي توليد فيلم هاي مخاطب پسند تلاش نمي کنند. البته من مموافق استفاده از عناصر عوامفريبانه در سينماي کودک نيستم. اگر سينماي کودک آلوده به عوامفريبي شود، باز هم شکست مي خورد. غلامرضا آزادي در ادامه مطرح کرد: سينماي تجاري و پرفروش با سياست هر چه تمام تر، سينماي کودک را کنار زد و مخاطب را از آن خود کرد. الان تهيه کننده هايي هستند که حاضر مي شوند براي توليد فيلم کودک سرمايه بدهند اما اول ميگويند تضمين بدهيد که سال ديگر اين فيلم در اکران ميفروشد. چرا بايد سينماي کودک از سوپراستار استفاده کند؟ نادره ترکماني در اين نشست پيشنهاد داد: هميشه فيلمسازان عرصه کودک دغدغه اکران را دارند. ما اينجا جمع شده ايم چون اين سينما را دوست داريم و ميخواهيم اين سينما ارتقا پيدا کند. کودکان در حال حاضر مصرف کننده آثار خارجي هستند‌. به نظر من دنبال راهکار حل اين مشکلات باشيم. ترکماني گفت: مي توانيم از استانداردهاي فروش و فضاي تبليغات استفاده کنيم. البته که ارتقاي آثار مي تواند به فروش کند، اما در کوتاه مدت مي توان با تبليغات و برنامه هاي مختلف مي توان کودک امروزي را عادت داد که روي پرده سينما فيلم ببيند. ما در حال از دست دادن زمان هستيم. شايد بايد چيزي شبيه سينماي هنرتجربه را به کار ببريم‌. يا از طريق از طريق اکران آثار خارجي اين دگرديسي را در سينماي کودک ايجاد کنيم و مسير را براي فروش آثار داخلي باز کنيم. ما دغدغه سينماي کودک را داريم و قلبمان براي آن مي تپد. غلامرضا آزادي با اشاره به صحبت هاي مرضيه برومند، گفت: ما پول زياد نميخواهيم، باقي کمک ها راهم نميخواهيم اما پخش را ميخواهيم. من هم در اين زمينه کمک مي کنم، پخش مشترک ميتواند اکران سينماي کودک را نجات دهد. پانته آ تاجبخش، فيلمنامه نويس و از حضار در نشست، يک نکته را يادآور شد: اين مشکلاتي که براي اکران سينماي کودک وجود دارد، براي سينماي هنرتجربه هم ديده مي شود. کارگردانهاي اين گروه سينمايي اکران موفقي را تجربه نميکنند. وحيد نيکخواه آزاد، در پاسخ به نظر برخي کارگردان ها در شبهاي گذشته، تاکيد کرد: مدام نگوييم سالها پيش دوران طلايي سينماي کودک بود، همه چيز در اين سالها تغيير کرده، سينماي کودک هم تحت تاثير قرار گرفته و تغيير کرده است. برومند گفت: عرضه و تقاضا منطق درستي است، اما خوراک فرهنکي براي کودک با کودک بايد مقايسه شود نه با سينماي تجاري. من تلاش کردم شهر موشها را پشتوانه مالي طوري بسازم که فقط براي جذب بازار نباشد اما درحال حاضر گيشه سينماي ايران با فيلمهايي رونق گرفته که سطح پايين و ناسالم هستند وخانواده ها بچه هاي خود را به ديدن اين فيلمها مي برند. فيلمهاي تجاري و بفروشي که با هر ابزاري مي خواهند مردم را به سينما بکشانند. برومند ادامه داد: طبيعي است سينماي کودک نمي تواند با اين فيلمها رقابت کند. سال ?? فيلم الو الو من جوجوام را از سينما فرهنگ برداشتند و يک فيلم تجاري و بفروش گذاشتند. قطعا سينمادار را نميتوان مجاب کرد که فيلم کودک کم مخاطب را به جاي يک فيلم تجاري پرزرق و برق اکران کند. برومند با اشاره به فيلمهايي که در جشنواره حضور دارد، گفت: ما برخي از اين فيلمها را به زور براي حضور در جشنواره انتخاب کرديم و به آنها پيشنهاد داديم براي اينکه فيلمتان ديده شود آنها را در مدارس نمايش دهيد. بنابراين اکران سينماي کودک نميتواند با سينماي تجاري رقابت کند. رقباي ما عجيب است. سينماي کودک بايد حمايت شود اما زير ساختي باشد. هرکسي فيلم ساخت نبايد توقع اکران داشته باشد. فيلمي که ضعيف است معايب خود را بداند. مرضيه برومند در راستاي صحبت هاي آزادي، گفت: فيلمهاي کودک هرقدر هم ضعيف باشد اما سلامت است. نميتواند با فيلمهاي ناسالم سينما رقابت کند. اما متاسفانه اين فيلمها با هر شيوه اي جذب مخاطب ميکند ما نميتوانيم با اين فيلمها رقابت کنيم، چون نميخواهيم اين کار را بکنيم و از فاکتورهاي گول زنک و عوامفريبانه استفاده کنيم‌. برومند تاکيد کرد: حتي اصعر فرهادي هم نميتواند با فيلمهاي تجاري سينما رقابت کند. ما نميخواهيم سينماي کودک را به هر قيمتي پرفروش کنيم، ميخواهيم از طريق روشهاي منطقي و سالم سينماي کودک را پرفروش کنيم. حبيب الله ايل بيگي که در هر سه نشست شبانه حضور داشت، مطرح کرد: ما مي توانيم از طريق جمع آوري نظرات کساني که در سينماي کودک فعال هستند، به يک اتفاق نظر برسيم که از کجا بايد شروع کنيم. اگر ما همه چيز را به دولت واگذار کنيم آيا موفقيت حاصل مي شود يا نه؟ از دوستان که در سالهاي اخير فيلم ساخته اند ميپرسم که آيا بعد از اکران سرمايه آنها برگشت يا برنگشت؟ اين تجربيات ميتواند مفيد باشد. مي خواهيم اينجا به يک نظر قطعي برسيم. ما بايد همه نظرات را بشنويم و کنار هم قرار دهيم و از اين طريق سينمتاي کودک را بالنده کنيم. عليرضارضاداد که با دعوت نيکخواه آزاد وارد بحث شد و گفت: ما در اينجا مسئله بزرگتري داريم و آن مسئله نمايش سينماي کودک است. ما محدوديتهايي داريم که سينماي کودک را محتاج کرده است. گروههاي کوچک در يک وضعيت نفس گير با هم رقابت ميکنند. اگر ما توجه نداشته باشيم، که يک عده اين سينما را دوست دارند و سهم آنها را پرداخت نکنيم، آنها از چرخه خارج مي شوند و نظم چرخه به هم مي ريزد. چون بقاي اينها به هم متصل است. آسيب ها بشناسيم تا شايد بتوانيم راهکار پيدا کنيم. من مثال مي يزنم که به نظر مي رسد جاده سينماي ايران پيچيده اما سينماي کودک نپيچيده است. اگر از دوران طلايي سينماي ايران ياد مي کنيم شايد اگر امروزه همان فيلمها را بسازيم، فروش نخواهند داشت. اما همچنان در تکاپو جذب آن دوران طلايي هستيم‌. آن دوران مقتضيات خود را داشت. آن جنس حرفها گفتمان زمانه خودش بود. رضاداد تاکيد کرد: شايد اگر از اين منظر به سينماي کودک نگاه کنيم، راهکارهاي بهتري پيدا خواهيم کرد. گفتمان امروز نياز به چه نوع فيلمي دارد؟ بحران هاي اصلي سينماي کودک مسئله تهيه کنندگي است. فهرستي از مسايل مختلف گريبان سينماي کودک را گرفته است. آينده سينماي ايران و کودک به هم مربوط است. شايد ما مسير را اشتباه مي رويم. در سينماي کودک نمي توان ثابت ماند، تنوع و رقابت پذيري مورد پذيرش اين سينما است. تا از الگوهاي گذشته خود را خلاص نکرده ايم. جريان سينماي کودک مولفه هاي جذب مخاطب چيست؟ البته فقدان پژوهش هم در اين زمينه وجود دارد. بهتر است زنجيره را با هم ببينيم و از الگوهاي گذشته دست برداريم. مرضيه برومند در پاسخ به نظرات دبير جشنواره، گفت: به نظر مي رسد يک نکته در بحث ما گم شده و آن هم مخاطبان ما هستند. مسئله و مشکل اصلي تربيت و آموزش مخاطب است نه اينکه فيلم ما مي فروشد يا نمي فروشد. ما مي خواهيم از طريق شکوفايي سينماي کودک، کودکان ونوجوانان را به سينما بکشانيم تا از ابزارهاي سرگرم کننده نازل فاصله بگيرند. اما اينجا بيشتر بحث حول مشکلات خود سينما است. من به بچه ها فکر ميکنم و اينکه ما چه مشکلي داريم و نه اينکه دولت چه مي کند يا نمي کند. ما مقابل بچه ها مسوول هستيم بچه ها و تماشاگران بالقوه را از دست ميدهيم. اينجا دولت مسوول است و بايد دخالت کند و اگر نکند اتفاق بدتري مي افتد. اينجا قرار نيست مشکل ما حل شود ما مقابل بچه ها مسوول هستيم‌. اگر ما داريم حرف ميزنيم به خاطر مخاطبانمان است. مادامي که که به کودکان بي توجه باشيم همين مي شود. اخلاق و رفتار همين ميشود.حالا همه چيز خصوصي سازي شده، باشد اما بچه هاي مردم چه گناهي کرده اند. رضاداد گفت: منظور اين نيست که دولت وظيفه اي ندارد. ابتدا محصول را تعريف کنيم. آيا در نهادهاي صنفي مشارکت کرده ايم؟ مناسبات صنفي تغيير کرده اما ما هيچ تلاشي نداشتيم و فقط مطالبه کرده ايم.