ايل بيگي: جشنواره فيلم کودک به اکران موفق فيلم‌ها نظر دارد

گروه سينماي کودک حامي توليد و اکران آقاي ايل بيگي آيا گروه سينمايي کودک در سال‌هاي قبل منحل شده است؟ چون مديران سينمايي گوناگون همگي از احياي آن در سال‌هاي قبل سخن گفته‌اند. گروه سينمايي کودک به نظر برخي هنوز در دو حالت جدا قرار دارد. يکي اينکه گروهي که به دنبال اکران ويژه و مجزاي سينماي کودک است و وضعيتي مشابه گروه سينمايي هنر و تجربه را دارد و ديگري گروه سينمايي که وظيفه برنامه ريزي براي توليد و مراقبت و صيانت حقوق کودک را در نظر دارد. در دهه 60 و 70 گروه سينمايي کودک با حضور افرادي چون وحيد نيکخواه آزاد، خانم برومند و خانم طائرپور و... وجود داشت که کمک‌هايي هم به سينماي کودک کردند و توفيقاتي داشتند ولي در مجموع ارزيابي قابل قبولي نداشت و به مرور از بين رفت. در ده سال گذشته در دولت يازدهم و در دوره مديريت آقاي ايوبي کارگروه سينمايي کودک راه اندازي شد که خانم طائرپور رياست اين شورا را داشت. در آن کارگروه فارابي، آقاي جبلي، آقاي شجاع نوري و خانم برومند هم نيز حضور داشتند. اين کارگروه وظيفه توليد و اکران را هم در نظر داشت. اما اين کارگروه هم به دلايلي تعطيل شد و اعضا استعفا دادند. در سال 96 بنده به فارابي آمدم و مسئول سينماي کودک شدم و براي پيگيري و حمايت از کودک و سينماي آن وارد عمل شدم يعني اکران را نيز در نظر گرفتيم و تنها مسئول بحث مراقبت از کودک از نظر محتوايي نبوديم. يکي از مهمترين کارهايي که کرديم اين بود که بايد تمام سرگروه‌هاي سينمايي حداقل در سال 1 فيلم سينمايي کودک را اکران کنند. الان سرگروه سينماي فرهنگ از ابتداي سال تا امروز 2 فيلم کودک اکران کرده است. يکي در اکران نوروزي و ديگري در اکران تابستان و موفقيت‌هاي خوبي هم در فروش داشته است.

فيلم‌هايي که سينماداران اکران نمي‌کنند درباه جشنواره فيلم کودک بگوييد؛ اينکه آيا روال آن مانند سال‌هاي قبل است و تنها به نمايش و حمايت از فيلم‌هاي اختصاص دارد؟ تصميمي که درباره جشنواره کودک گرفته شد اين بود که مانند قبل فقط جشنواره مسئول حمايت از فيلم‌هاي سينمايي کودک نيست. توضيح اينکه در سال‌هاي قبل جشنواره براي رونق سينماي کودک مي‌آمد از فيلمسازان سينماي کودک حمايت مي‌کرد تا آن‌ها وارد مرحله فيلم‌سازي شوند اما تمهيد جدي براي اکران نداشت. براي همين تعداد بسيار زيادي از فيلم‌هاي سينماي کودک باقي ماند که اصلا اکران نشده‌اند. ما آمديم و گفتيم که ديگر نبايد جشنوراه فقط محلي براي نمايش سينماي کودک و حمايت از توليد آن باشد بلکه ضمن آنکه از فيلم‌سازان براي توليد اين فيلم‌ها حمايت مي‌کنيم بايد آن‌ها به اکران هم نظر داشته باشند و فقط براي نمايش در جشنواره حضور پيدا نکنند. دقيقا همين عامل باعث شده است که آن فيلم‌هاي توليد شده در جشنوراه کودک عموما قابليت اکران نداشته باشند و متاسفانه بايد گفت که بيشتر سينمادارن گفته‌اند که حاضر نيستند آن‌ها را اکران کنند چون عوامل فروش خوب را نخواهند داشت و نمي‌توانند به نتيجه خوبي برسند. چون يا خيلي قديمي هستند و يا از فضاي خوب و مناسبي جهت اکران در سينماي کودک برخوردار نيستند. برنامه ريزي ما اين است که بخشي از اين فيلم‌ها بايد در شبکه نمايش خانگي اکران شود يا در تلويزون پخش شود تا بدين وسيله براي عموم نمايش داده بشود.

سامانه‌اي موفق براي زنگ سينما آقاي ايل بيگي درباره زنگ سينما بگوييد. آيا ايده خوبي در مدت مديريت شما براي آن در نظر گرفته شده است؟ براي اين کار يک سامانه‌اي ايجاد شد تا در آن مدارس بتوانند با کمک آن سامانه بچه‌ها را به سينما ببرند تا فيلم‌هاي کودک را تماشا کنند. اين سامانه در حقيقت يک NGO با نام موسسه اوقات فراغت است که کارش همين هماهنگي ميان مدارس و سينما است. اين سامانه توانست در سال قبل حدود 300 هزار دانش آموز را به مدارس ببرند. اين اکران منظم مدارس خود يک اقدام قابل قبول در سينماي کودک و نوجوان است. يکي ديگر از کارهاي خوبي که در اين مدت براي سينماي کودک و نوجوان انجام شد اين بود که اولا تلويزيون براي تبليغ فيلم‌هاي کودک پشتيباني خوبي کرد و توانست در فروش فيلم‌ها موفقيت ايجاد کند. لازم به ذکر است که از کل فروش سينماي سال قبل 20 ميليارد تومان متعلق به سينماي کودک است. بخش خصوصي در اين چندسال اخير به سراغ سينماي کودک آمد و انصافا فعاليت‌هاي خوبي در اين زمينه انجام داد. سينمادارها هم ازاکران فيلم‌هايي که بخش خصوصي کار کرده بودند بهره‌مند شدند و شرايط مطلوبي براي دو طرف ايجاد شد که راضي از وضعيت اکران و توليد بودند.

بخش خصوصي در سينماي کودک موفق است پس به نظر مي رسد که جشنواره فيلم کودک رويکرد خود را نسبت به سال‌هاي قبل عوض کرده است؟ بله، از ميان 7 فيلم امسال که در بخش مسابقه جشنواره فيلم کودک و نوجوان حضور دارند فقط 2 فيلم را ما حمايت کرديم و باقي فيلم‌ها را بخش خصوصي خودش توليد کرده است. اين خيلي خبر خوبي است که کم‌کم بخش دولتي در توليد جاي خود را به بخش خصوصي داده است و آن‌ها هم توانسته‌اند وارد شوند و فيلم‌هاي جديد و خوبي را بسازند. اين موضوع باعث مي‌شود که آرام آرام به سمت سينماي درست و حقيقي کودک و نوجوان که در دهه 60 و 70 وجود داشت برويم. البته فاصله مطلوب بسيار زياد است. اينکه در اين ساليان گذشته چرا سينماي کودک کمرنگ شد دليلش اين است که اولا سينماي اجتماعي پررنگ‌تر شد و بخش زيادي را به خود اختصاص داد و اينکه آثار سينمايي کودک از قبيل انيميشن و فيلم‌هاي خارجي زيادي وارد بازار شد که بچه‌ها به سمت آنان رقبت بيشتري به خرج دادند. اما دوباره سينماي کودک کشور در حال جان گرفتن و حرکت به سمت جلو است. ما در بودجه سال 98 براي سينماي کودک و نوجان حمايت‌هايي را در نظر گرفتيم. هم براي توليد و هم براي اکران و حتي تبليغات تا فيلم‌ها بتوانند هم فروش خوبي را داشته باشند و هم سرمايه‌گذار از هزينه کمتري برخوردار شود.پس گروه سينمايي کودک طبق اين روال که هم براي توليد و اکران برنامه ويژه‌اي در نظر داشته باشد و هم از بچه‌ها مراقبت کند و حقوق آنان را در نظر بگيرد و در يک يک برنامه‌ريزي کلان داشته باشد موجود است و نيازي به احيا و تاسيس دوباره نيست. اما اگر تعريف ما از سينماي کودک گروهي مانند گروه هنر و تجربه باشد که سالن‌هاي اختصاصي براي خود داشته باشد و فيلم‌هاي مربوط به آن به صورت ويژه اکران شوند بايد گفت چنين گروه سينمايي وجود ندارد. چون اولا بايد رقابت طبيعي ميان همه فيلم‌ها وجود داشته باشد و نبايد بخشي را جدا کرد و به آن ميدان جدا داد.