برپایی بخش بین‌الملل جشنواره با بودجه فعلی، شبیه به یک معجزه است

او ادامه داد: اولین جشنواره‌ای که تحت تاثیر ویروس کرونا لغو شد، جشنواره «کن» بود و بازار بزرگ آن جشنواره، با دو ماه تاخیر از زمان برگزاری همیشگی‌اش به شکل مجازی برپا شد. وقتی جشنواره بزرگ کن لغو شد؛ تمام جشنواره‎های سینمایی دنیا ترسیدند که با لغو روبه‌رو شوند. البته این نگرانی برای جشنواره فیلم‌های بلند بود چون قبل از این موضوع جشنواره فیلم‌های کوتاه به صورت آنلاین برگزار می‌شد. خیلی از جشنواره‌ها در این زمان، پلتفرم‌های مخصوص خودشان را به مخاطبان معرفی کردند تا آنها بتوانند از این طریق در جشنواره‌ها حضور پیدا کنند، اما اگر بخواهم در جشنواره‌های مدل جشنواره کودک مثالی بزنم، باید به جشنواره «جیفونی» ایتالیا اشاره کنم که تصمیم گرفت در چهار بخش مختلف با شمار معدودی از کودکان این رویداد را برپا کند و در این زمینه موفق عمل کرد.

این کارشناس ومدرس دانشگاه ادامه داد: تاکنون گزارشی برپایه این که فردی در جیفونی به کرونا مبتلا شده اعلام نشده است. تاکنون دو بخش از این جشنواره برگزار شده و بخش پایانی در ماه دسامبر برگزار می‌شود. همچنین به دلیل کنترل‌های سختی که صورت گرفته، از جشنواره ونیز هم موردی اعلام نشده است. این را هم باید بگویم که خیلی از فیلمسازها در ایتالیا برای برگزاری آنلاین جشنواره همکاری نکردند و گفتند مدیوم کار ما اندازه پرده سینماست نه گوشی موبایل! البته آنها به دلیل اینکه در اروپا از قوانین کپی‌رایت تبعیت می‌کنند، از دزدیده شدن آثارشان نمی‌ترسند.

سلیمان‌زاده با اشاره به اینکه تجربه برگزاری آنلاین، تجربه جدیدی برای تمام جشنواره‌های سینمایی کشور (اعم از کودک، سینماحقیقت، فیلم کوتاه و فجر) است که جشنواره‌های با سابقه‌ای در خاورمیانه هستند، درباره برپایی مجازی جشنواره فیلم کودک در بخش بین‌المللی توضیح داد: باید اعتبار این رویداد را حفظ و رنگ و بوی جشنواره را به مخاطب انتقال می‌دادیم. خوشبینانه‌ترین حالت این بود که تا شهریور کرونا به پایان برسد و ما جشنواره را فیزیکی برگزار کنیم، اما با اخباری که از مرداد به ما رسید، متوجه شدیم که امکان برگزاری فیزیکی وجود ندارد. پس تصمیم گرفتیم برگزاری برخط را اولویت قرار دهیم. برگزاری بخش بین‌الملل بسیار سخت بود، در گذشته مشکل چندانی در دعوت از مهمانان خارجی نداشتیم، چون جذابیت‌ها برای حضور به اندازه کافی بود، اما امسال بودجه محدودی داشتیم.

او در ادامه این گفت‌وگو اظهار داشت: بخش بین‌الملل جشنواره با بودجه فعلی شبیه به یک معجزه برگزار می‌شود.

سلیمان‌زاده اظهار داشت: امسال فیلم‌های بخش رقابتی در پلتفرم‌ها به نمایش گذاشته نخواهد شد. کسب مجوز این فیلم‌ها چالش‌هایی داشت که باید کمپانی‌ها را راضی می‌کردیم. همچنین نقل و انتقالات مالی امروز سخت‌تر شده است. سعی کردیم با استفاده از اعتبار بنیاد سینمایی فارابی، جشنواره کودک و کسانی که در بخش بین‌الملل فعالیت دارند، این قسمت را به خوبی و با کمترین احتمال شکست پیش ببریم. جدا از اینکه بخش رقابتی را تقویت کردیم.

او ادامه داد: از زمانی که دبیر جشنواره تصمیم گرفت بخشی به‌نام کروناروایت را در جشنواره برنامه‌ریزی کند، با دوستانمان در آلمان و لهستان تماس برقرار کردیم. آن‌ها مجموعه‌ فیلم‌های خوبی که در یک جشنواره خاص فیلم‌های کرونایی نمایش داده شده را در اختیار ما گذاشتند. همچنین جشنواره مطرح فیلم «لبخند هندوستان» که از جشنواره‌های قدیمی آسیا است، بخش برگزیده‌ای را در خصوص کرونا به ما ارائه داد. این تبادل بدون کوچک‌ترین نقل و انتقال مادی و صرفا به عنوان مراوده‌ای فرهنگی صورت گرفت. در این شرایط، اداره کردن بخش ملی موضوع پیچیده‌ای است؛ چه برسد به بخش بین‌الملل چرا که جریان پیچیده‌تری دارد.

حامد سلیمان‌زاده با اشاره به اینکه در بخش بین‌الملل ۱۲۴ اثر بین‌المللی داریم، عنوان کرد:«در بخش پویانمایی ۱۱ فیلم کوتاه رقابتی حضور دارند که سه فیلم ایرانی هستند و بقیه فیلم‌ها از نظر کشورهای ارائه شده تنوع دارند و شاهد آثاری از کشورهایی چون روسیه، دانمارک، آلمان، فرانسه، نروژ و... در جشنواره خواهیم بود.

او افزود: در بخش رقابتی فیلم کوتاه داستانی، ۹ فیلم داریم که سه فیلم کوتاه ایرانی هم در این بخش وجود دارد. چهار سال است که حضور سه فیلم کوتاه ایرانی را تبدیل به یک قانون کرده‌ایم. این تعداد محدود بوده و کیفیت برای ما تعیین‌کننده است. در بخش فیلم‌های بلند، برای اولین بار بخش پویانمایی و فیلم‌های بلند سینمایی را تفکیک کرده‌ایم.

در این بخش یک انیمیشن جذاب از آلمان داریم که جوایز خوبی را در جهان به خود اختصاص داده است. آن چه که من را امیدوار می‌کند، محتوای خوب، تنوع حضور کشورها و مضامینی است که مطرح شده‌اند. مضامینی مانند توجه به طبیعت، خانواده، روابط فامیلی، انسان‌دوستی و مفاهیمی که در جامعه امروز کمرنگ شده‌اند، همچنین با وجود آن‌که انتخاب ما محدود بود اما سطح کیفی را حفظ کردیم.

سلیمان‌زاده با بیان اینکه سعی کرده‌ایم ارتباط با جشنواره‌ها را در قالب مراوده و ارتباط فرهنگی انجام دهیم تصریح کرد: امتیازی که حضور جشنواره آن‌ها در جشنواره ما دارند، ما نیز انتظار پاسخ داریم. ما برنامه‌ریزی‌های مفصلی برای داشتن بخش ویژه‌ای برای جشنواره‌های جیفونی ایتالیا و سینه کیت هلند داشتیم؛ حتی با سفارت‌ها هم صحبت کرده‌ بودیم اما چون ترجیح ما حضور فیزیکی است، سعی کردیم این بخش را به سال بعد موکول کنیم. البته در سال‌های گذشته جشنواره‌هایی که با آن‌ها ارتباط داشته‌ایم در پاسخ بخشی را به جشنواره کودک اختصاص داده‌اند. این به رسمیت شناخته شدن توسط مراوده فرهنگی در دستور کار بوده است و بخش بین‌الملل توجه داشته که امتیازها به صورت برابر تقسیم شوند.

او ادامه‌داد: در قسمت کارگاه‌های آموزشی بین‌الملل، ۱۳ کارگاه داریم. همچنین آمار ثبت‌نامی خوبی هم داشتیم.

حامد سلیمان‌زاده با اشاره به اینکه برای کارگاه‌های امسال سعی کردیم تنوع خوب و محتوای غنی داشته باشیم، گفت: باید از اساتید بخواهیم درباره فیلدهای خاص سخن بگویند. به همین دلیل به آنها سرفصل‌های ویژه‌ای را دادیم که درباره آن‌ها صحبت کنند که چارچوب‌ها حفظ شود، همچنین سعی کردیم خاطره‌گویی در ورک‌شاپ‌ها نباشد و از آن‌ها کارگاهی در قالب ویدیو خواستیم که قابلیت تبدیل به مقاله را داشته باشد. حتی اگر کسی هم محتوای این کارگاه‌ها را مکتوب کند، می‌توان از آن به عنوان کتابی استفاده کرد که می‌تواند برای دانشجوی‌های سینما منبع خوبی باشد.

او در پایان خاطرنشان کرد: بعدها در سایت جشنواره قسمتی طراحی خواهد شد، اگر این ورک‌شاپ‌ها در دسترس باشند باید شیوه دسترسی را تعریف کنیم که می‌تواند به عنوان یک منبع وجود داشته باشد، همچنین در حال فکر کردن درباره ارائه ورک‌شاپ‌های سال‌های گذشته در سایت نیز هستیم. کارگاه‌های انگلیسی دارای زیرنویس فارسی هستند و ورک‌شاپ‌های فارسی هم با زیرنویس انگلیسی ارائه می‌شوند تا مخاطبان خارجی جذب این کارگاه‌ها شوند و علاوه بر آن با نگاه مخاطب ایرانی با سینمای‌ ایران آشنا شوند.

او گفت: امیدوارم پنجره‌های سینما زودتر باز شوند. این هم تجربه‌ای نوین است و امیدوارم مردم از این گرفتاری‌ها خلاص شوند و سال بعد ما جشنواره را پرشورتر از امسال داشته باشیم.