
پروژه سينمايي «يانو» به نويسندگي «سامان استرکي» از پروژههاي جديد ژانر کودک است که با حمايت بنياد سينمايي فارابي در مرحله توسعه بصري طرح قرار دارد. به گزارش روابط عمومي بنياد سينمايي فارابي، دکتر «اميررضا معتمدي» مجري پروژه «يانو» با اشاره به...
پروژه سينمايي «يانو» به نويسندگي «سامان استرکي» از پروژههاي جديد ژانر کودک است که با حمايت بنياد سينمايي فارابي در مرحله توسعه بصري طرح قرار دارد. به گزارش روابط عمومي بنياد سينمايي فارابي، دکتر «اميررضا معتمدي» مجري پروژه «يانو» با اشاره به اتفاق نويني که با اين پروژه در بحث توليد سينماي ايران افتاده است، گفت: «موضوعي که ميخواهم در موردش صحبت کنم، «توسعه بصري فيلمنامه» و روند اجرايي آن است. چندي پيش در بنياد سينمايي فارابي، شورايي با موضوع «شيوههاي نوين توليد» تشکيل شد. در اين شورا بعد از جلسات مکرر و بررسي چگونگي توسعه فيلمهاي سينمايي تصميم بر اين شد که از چند فيلم به عنوان پروژههاي راهبردي جهت راهاندازي شيوههاي نوين توليد در فيلمهاي سينمايي استفاده کنيم. فيلمنامههاي موجود را بررسي کرديم و از بين آنها فيلمنامه «يانو» انتخاب شد. او افزود: فضاي روايي فيلمنامه «يانو» حضور آدم کوچولوها در کنار آدمهاي عادي است که ترجيح ميدهم که در مورد فيلمنامه و جزئيات روايي قصه صحبت نکنم. معتمدي در ادامه درباره شيوههاي نوين توليد و روش توسعه بصري فيلمنامه، گفت: «توسعه بصري فيلمنامه» به فيلمساز اين امکان را ميدهد که فراتر از ذهنيت کلامي متمرکز در فيلمنامه، يک نسخه تصويري از فيلم بسازد، بازبيني کند و ارتقاء دهد. در عين حال براي ارتباط با عوامل اصلي توليد فيلم از جمله طراح صحنه، مدير فيلمبرداري، تدوينگر، بازيگرهاي اصلي و بالاخص طراح جلوههاي بصري بتواند به شکل تصويري در مورد جزئيات فيلم و اتفاقات اجرايي توليد پلانها حرف بزند و تصميمات مناسب را اتخاذ کند. دکتر معتمدي گفت: با اجراي فرايند توسعه بصري فيلمنامه مراحل تصميمگيري و خلاقيت، و رفع و رجوع مشکلات توليد به قبل از پيش توليد منتقل ميشود و در نتيجه در زمان فيلمبرداري و توليد کمترين مشکل پيشبيني نشده و شرايط غير منتظره را خواهيم داشت از طرف ديگر هزينهها با تقريب بسيار پايين و دقت بيشتري قابل پيشبيني و برنامهريزي است. آغازگر صنعت جلوههاي ويژه بصري در سينماي ايران، در ادامه گفت: فرايند توسعه بصري فيلمنامه از نظر ساختار اجرايي بسيار شبيه پيشتوليد يک فيلم انيميشن است، يعني در ابتدا طراحي اوليه شخصيتها، طراحي کانسپتها صورت گرفته و بر اساس دکوپاژ اوليه کارگردان استوريبورد، ترسيم ميشود، سپس استوري برد به شکل فتورمان آن تا شده و استوري ريل را شکل ميدهد. سپس استوريريل صداگذاري شده و ماکت فيلم به دست خواهد آمد. در اين مرحله فيلم قابل بررسي خواهد بود. بعد از اين مرحله تحليل پلان توسط طراح جلوههاي بصري جهت استخراج ليست ملزومات توليد، ليست تخصص هاي مورد نياز، و ليست هزينه و زمان اجراي پلانها انجام ميگيرد. او ادامه داد: در مورد فيلمنامه «يانو» ???? کادر استوري بورد طراحي شده و نسخه استوري ريل به طول ??? دقيقه آماده شده است. معتمدي گفت: با داشتن سه فهرست ملزومات هزينه و زمان، ديگر ابهامي ميان طراح جلوه هاي بصري، کارگردان و تهيه کننده باقي نخواهد ماند. هزينه و زمان توليد پلانهاي بصري از قبل مشخص و قابل مديريت خواهد بود. استفاده از توسعه بصري فيلمنامه محدود به فيلمهاي داراي جلوههاي بصري حجيم نيست و در تمام فيلم ها امکان برنامهريزي دقيق کاهش هزينهها و توليد روان را مهيا ميسازد. او همچنين با اشاره به انتظاري که از جلوههاي ويژه به عنوان تعيينکننده بار کيفي يک اثر سينمايي ميرود، گفت: توليد فيلمهاي سينمايي که متکي بر جلوههاي بصري حجيم هستند الزاماً فروش و موفقيتهاي فيلم را تضمين نخواهد نمود، اما به يقين به مديريت صحيح توليد و کنترل هزينهها کمک موثري خواهد نمود. اما از زاويه ديگر در برههاي از زمان که سليقه بصري مخاطب با فيلمهاي سينمايي خارجي ارتقا يافته تکيه بر توليدات تصويري جذاب از لحاظ ساختار و فرم ميتواند گامي موثر در جذب مخاطب باشد. هرچند نبايد فراموش کرد که مخاطب صرفاً براي ديدن جلوههاي بصري يا پلانهاي شگفتانگيز به سينما نميرود و جذابيتهاي داستان و روش روايي مناسب لازمه جذب مخاطب است. دکتر معتمدي در پايان درباره نسبت بخش ويژوال افکت سينماي ما با دنيا و نقش محافل و فستيوالها به عنوان تعيينکننده سنجش اين توانايي، گفت: جلوههاي بصري در ايران رشد بسيار خوبي داشته اما به سقف تواناييهاي سينماي ايران محدود شده است. اوجگرفتن جلوههاي بصري، بدون ارتقاء کيفي سينما و توليد صنعتي امکان پذير نخواهد بود. آنچه معرف رشد سينماست افزايش آمار مخاطبين است. استقبال جشنوارهاي معيار مناسبي از رشد سينما نيست، هر چند نوعي موفقيت است.