حسن پور: جشنواره فانوس سينماى كودك بوده است/نيکخواه آزاد: دلم روشن است که جشنواره امسال جشنواره خوبي خواهد بود

برنامه شهر فرنگ شب گذشته با اجراي حميدرضا مدقق و با حضور فريدون حسن پور فيلمنامه‌نويس و کارگردان و وحيد نيکخواه آزاد تهيه‌کننده، فيلمنامه‌نويس و کارگردان، از شبکه خبر پخش شد. فريدون حسن پور: جشنواره فانوس سينماى كودك بوده است سينماى کودک زماني در نقطه اوج بود و راه ورود به سينما، همين ژانر کودک و نوجوان بود و موفق ترين فيلمسازان سينماى ايران، کار خود را از سينما کودک آغاز کردند. سينماى کودک يک تخصص است و نياز به نيروي انساني متخصص دارد و جداى از آن بايد تکنولوژي و ابزار لازم براي ساخت فيلم هم مهيا باشد و البته داشتن سرمايه هم از رکن هايي است که سينماى کودک بر آن سوار است و با اين ارکان است که سينما شکل مي گيرد. ما از نيروي متخصص چه در زمينه کارگرداني و چه در عرصه نويسندگي برخورداريم و قوه تفکر در سينماى کودک جريان دارد، مي توان گفت که مشکل سينماى کودک در عرضه و سرمايه گذاري آن است. طي سال هايي که سينماى کودک کم رمق بوده است، جشنواره فانوس اين سينما بود و برگزاري جشنواره کودک بود که باعث ادامه يافتن حيات سينماى کودک مي شد، اگر جشنواره نباشد، همين چند فيلمي هم که امروز ساخته مي شود، ديگر توليد نخواهد شد. به اعتقاد من بايد از اهل فن در اين حرفه استفاده کرد و سينماى کودک بايد کمک بگيرد و حمايت شود تا بتواند روي پاي خودش بايستد. وحيد نيکخواه آزاد: دلم روشن است که جشنواره امسال جشنواره خوبي خواهد بو نکته جالب اين است که سينماى کودک از تمامي اسباب لازم برخوردار است، اما کاري نمي کند، يعني مشاهده مي کنيم که نيروي انساني فعال و خلاق در اين حوزه فراوان است، از نظر امکانات و تکنولوژي نيز به روز هستيم، چنان چه ديديم که در جشنواره کودک پيش رو بخشي مستقل براي پويانمايي موجود است که در آن بخش هشت فيلم انيميشن سينمايي به نمايش در مي آيد و من فکر نمي کنم که به جز سه کشور، كشورهاى ديگري بتوانند هشت انيميشن سينمايي را از يک کشور براي به نمايش در آوردن در جشنواره جمع کند، پس از اين لحاظ هم مشکلي نداريم و از نظر مخاطب نيز، کشور ما يکي از جوان ترين جوامع را دارد. امروزه ميل به ساخت فيلم براي کار کودک وجود دارد، اما نقدينگي و سرمايه براي ساخت وجود ندارد و البته فيلمنامه هم معضل هميشگي ما براي ساخت آثار سينمايي بوده است، آن هم به اين دليل است که فيلمنامه نويس و فيلمساز مي خواهند فيلم را به گونه اي بسازند که خيلي هزينه بردار نباشد. ما در سينماى کودک همه ژانر هاي پليسي، دفاع مقدس، ملودرام و... را مي بينيم و مي توان گفت که خودش سينماى مستقلي است، بنابراين نظر من اين است که ما سازماني را همانند سازمان سينمايي به طور اختصاصي براي سينماى کودک بسازيم که امور توليد، جشنواره و نمايش را عهده دار شود. ما پارسال که جشنواره نداشتيم، اما سال قبل تر از آن در همدان بوديم و بخش کودک و نوجوان جشنواره از هم جدا بود که اين اتفاق درستي نبود و اتفاق درست تازه امسال رخ داد که بخش کودک و نوجوان جدا هستند، اما زير چتر يک جشنواره برگزار مي شوند، در ضمن من فکر مي کنم جدا شدن بخش پويانمايي نيز اتفاق جالب توجهي است. توليدات کم ما در اين عرصه شايد به اين دليل است که نوجوانان قشري هستند که خودشان را بزرگ مي بينند و فکر مي کنند که مي توانند از سينماى عام استفاده کنند، اما در مجموع من فکر مي کنم که اين حرف درست است و ما توليد زيادي در عرصه فيلم هاي نوجوان نداريم. تنها جشنواره فيلم كودكان ونوجوانان است که به وظيفه خود عمل مي کند و اگر بگوييم که جشنواره کودک برگزار نشود در واقع ميخ آخر را به تابوت سينماى ايران زده ايم، چون حداقل در جشنواره راجع به معضلات و کمبودهاي سينماى کودک حرف ميزنيم. من دلم روشن است که جشنواره امسال جشنواره خوبي خواهد بود و در آن با اتفاقات جديدي مواجه مي شويم و از همين ابتدا که ديديم جشنواره هفت روز شده است، خودش نشان گر اين است که اتفاقات خوبي در راه خواهد بود و جدا کردن بخش کودک و نوجوان و تغيير تاريخ برگزاري جشنواره از ابتداي پاييز به ابتداي تابستان، هم خودش اتفاق خوبي بوده است. انيميشن جاده اى باريک و دراز است، در حالي که فيلم زنده جاده اي کوتاه و پهن است، به اين معنا که ما در هنگام توليد فيلم پنج ماه زمان داريم و آدم هاي زيادي را به خدمت مي گيريم، اما در انيميشن ما يک سري آدم محدود را در زمان بلند و طولاني خواهيم داشت و انيميشن نسبت به ديگر فيلم ها يک مقدار جهان وطن تر است، يعني بازار خارجي راحت تري دارد. بايد يک بار کليت سينماى کودک بر مبناى تجارب گذشته و تغيير روندي که داشته سازماندهي شود و اميدوارم سينماى کودک روزي سازماني مجزا براي خود داشته باشد تا بتواند به خودکفايي برسد.