رائد فریدزاده:

معاون امور بینالملل بنیاد سینمایی فارابی معتقد است «سینما یکی از بهترین رسانههایی است که فرهنگ بیواسطه با آن منتقل میشود» و در این میان است که جشنوارههای بینالمللی اهمیت پیدا میکند.
به گزارش خبرگزاری ایمنا، در واپسین دهههای هزاره دوم، بشریت وارد دوران جدیدی از تحول تاریخی خود تحت عنوان «جهانی شدن» شد که این امر تغییرات عمیقی را در حوزهها و ابعاد گوناگون زیست او ایجاد کرد و بر این اساس یکی از مهمترین وجوه و ابعاد آن، بعد فرهنگی حیات اجتماعی بشر است زیرا بر اساس نظرات بسیاری از کارشناسان و صاحبنظران این حوزه، در فرایند جهانی شدن حتی اقتصاد و سیاست هم ریشهای فرهنگی پیدا میکنند.
در این مسیر جهانی شدن را میتوان به عنوان جنبهای از فرهنگی شدن روز افزون زندگی اجتماعی به شمار آورد، چرا که ویژگی اصلی این مرحله از جهانی شدن، فشار فرهنگی است و در این مسیر عنصری به نام فیلم و سریال بهعنوان رسانهای عامهپسند نقشی تأثیرگذار در این باره دارد زیرا طبق تعریف صاحبنظران، ویژگی مهم فیلمها به عنوان یک فناوری رسانهای این است که افراد نه تنها از این فناوری برای پیشبرد مقاصدشان استفاده میکنند بلکه افراد را منطبق با قواعد خاص به سوی عملکرد خود تغییر میدهد و شاید تأثیرگذاری فیلمهای هالیوودی نیز از همین جهت قابل بحث باشد؛ با توجه به ظرفیت و اهمیت این تأثیرگذاری در سالهای اخیر شاهد اکران بیشتر فیلمهای ایرانی در خارج از کشور هستیم، فیلمهایی که بیشتر چهره متمدن و واقعی ایران زمین و گاهی اوقات سیاهنماییهایی در آن صورت میگیرد را نشان میدهد.
روند اکران فیلمهای ایرانی در خارج از کشور چگونه است؟
رائد فریدزاده معاون امور بینالملل بنیاد سینمایی فارابی، با اشاره به روند اکران فیلمهای ایرانی در خارج از کشور به خبرنگار ایمنا میگوید: اکران خارجی یک فیلم نیازمند حضور پخشکننده بینالمللی است و در این راستا امکان دیده شدن آثار و جلب توجه توزیع کنندگان خارجی رویدادهای فرهنگی و شرکت در بازارهای تخصصی صنعت تصویر است.
وی ادامه میدهد: در این مسیر متولیان با توزیعکنندگان مزبور وارد مذاکره شده و در ادامه در صورت توافق اثر برای اکران سینمایی، تلویزیونی، و یا نمایش بر روی پلتفرمها و همچنین اکرانهای فرهنگی در اختیار پخش کننده قرار میگیرد.
معاون امور بینالملل بنیاد سینمایی فارابی در خصوص شروط لازم برای اکرانهای خارج کشور توضیح میدهد: هر اثری بازار تخصصی خود را دارد و در این خصوص بازارهای محصولات سمعی و بصری متنوع و متفاوت است؛ پس از انعقاد قرارداد پخش هر اثر تصویری امکان اکران فراهممیشود، البته فیلمها تحت شرایط وضع شده کشور هدف پخش میشود، برای مثال کشور چین محدودیت فراوانی برای اکرانهای خارجی دارد و در طول سال تنها ۱٠ درصد اکرانها به فیلمهای غیر چینی اختصاص پیدا میکند.
فریدزاده با اشاره به نقش دستگاههای دولتی در مسیر اکرانها تصریح میکند: دستگاههای دولتی در این مسیر میباید نقش تسهیلگری داشته باشند دو شرایط را برای حضور و فعالیت بخش خصوصی فراهم سازند، از طرفی با ایجاد شرایط تبادل و همکاری سینمایی با کشورها و انعقاد تفاهم نامه در شرایطی پدید میآید که امکانات بالقوهای را در اختیار پخش کنندگان و فعالان سینمایی قرار میدهد که باید به فعلیت درآید.
وی با اشاره به نام برخی از دستگاهها و نهادهای فعال در این عرصه ادامه میدهد: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان سینمایی و مؤسسات تابعه آن، همچون بنیاد سینمایی فارابی، مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی انجمن سینمای جوانان، معاونت علمی ریاست جمهوری در بخش صنایع خلاق و سازمان تجارت برای صادرات فرهنگی از جمله بخشهایی هستند که میتوانند در این زمینه نقش مهمی ایفا میکنند.
معاون امور بینالملل بنیاد سینمایی فارابی خاطرنشان میکند: مسیر اکران، مسیری طولانی و دشواری است زیرا سالانه هزاران محصول تصویری تولید میشود و در این مسیر موضوع رقابت، ایجاد مزیت نسبی، سنجش ذائقه مخاطبان و گستردگی و تعداد فعالان این عرصه از جمله موارد قابل توجه است.
سینما، بهترین رسانه برای انتقال بیواسطه فرهنگ
فریدزاده در پایان در خصوص اهمیت اکران فیلمهای ایرانی در خارج کشور عنوان میکند: سینما یکی از بهترین رسانههایی است که در طی آن انتقال فرهنگ بیواسطه و مستقیم صورت میگیرد و از طریق آن میتوان آداب، سنن، سبک زندگی و ارزشهای اخلاقی و فرهنگی را انتقال داد و شاید به سختی بتوان رسانه دیگری یافت که بتواند مخاطب گستردهای را معطوف به خود کند؛ در این مسیر اما باید برای دستیابی به شرایط مطلوب بیش از پیش تلاش کرد.
