«لیپار»؛ یک فیلم رویاپردازانه

وی ادامه داد: من از وقتی وارد این سینما و فیلم کوتاه شدم حس کردم وظیفه‌ای به گردنم است برای اینکه بتوانم به درستی سیستان و بلوچستان را به تصویر بکشم. من فیلمسازی را در همان سال‌ها ادامه دادم و مستندسازی را هم همزمان دنبال کردم و با فیلم‌های داستانی کوتاه در جشنواره‌های مختلف شرکت داشتم و تا رسیدم به جایی که احساس کردم باید یک فیلم بلند داستانی را شروع کنم.

این کارگردان با بیان اینکه تصمیم گرفتم داستانی را درباره بخشی از زندگی خودم و همه نوجوانی که در این استان زندگی کردند، به تصویر بکشم، افزود: این قصه علاوه بر اینکه از دل جامعه و زندگی جاری در این استان بیرون آمده است، از وجود شخص من سرچشمه گرفته است.

وی همچنین اضافه کرد: داستان «لیپار» در ابتدا در حد یک ایده بود که من با مدیران بنیاد سینمایی فارابی مطرح کردم و خوشبختانه مورد استقبال قرار گرفت. آقایان شیخ‌الاسلامی، ایل بیگی و تابش هر سه این عزیزان از ایده من حمایت کردند و دنبال ساخت این اثر بودند. من حدودا 3 سال دنبال ساخت این فیلم بودم و تنها جایی که از ما حمایت کرد بنیاد سینمایی فارابی و مجموعه استانداری سیستان و بلوچستان بود.

ریگی با اشاره به اینکه قصه «لیپار» یک داستان رویاپردازانه است، عنوان کرد: من فکر می‌کنم فیلم ما با شعار امسال جشنواره (سینما؛ سرزمین خیال) بسیار مطابقت دارد. به دلیل اینکه من در این فیلم رسالت خودم دانستم که رویا پردازی و خیال‌پردازی را به کودکان سرزمینم از جمله بچه‌های سیستان و بلوچستانی یاد بدهم. به حدی این بچه‌ها در این استان در محرومیت هستند که کمترین کار ما به عنوان فیلمساز و سینماگر یاد دادن همین رویاپردازی به آنها است.

او در پایان تصریح کرد: به خاطر دارم همیشه از سال‌های کودکی و نوجوانی وقتی اخبار جشنواره کودک و نوجوان منتشر می‌شد، آن را دوست داشتم و علاقه‌مند بودم که در این رویداد حاضر باشم و فیلم‌های این جشنواره را ببینم. فکر می‌کنم جشنواره کودک دیگر به مرجع و خاستگاه اصلی سینمای کودک در ایران بدل شده است و امیدوارم که بتواند رسالت خودش را به درستی انجام دهد.