نظر یک منتقد سینما درباره «جنگل پرتقال»؛

حمیدرضا مدقق با بیان اینکه در چهلویکمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر موفق به تماشای دو فیلم شده است، گفت: جنگل پرتقال به تهیهکنندگی رسول صدرعاملی تجربه موفق دیگری برای اوست. جدای از اینکه نمره فیلمهای او بالای میانگین بودهاست، در تهیهکنندگی این...
به گزارش روابط عمومی بنیاد سینمایی فارابی به نقل از خبرگزاری ایرنا، این منتقد سینما و مدرس علوم ارتباطات با اشاره به جریان خاطره که در برخی فیلمها و پژوهشهای سینمایی وجود دارد، ادامه داد: فیلمها و پژوهشهایی وجود دارد که در حوزه خاطره فعالیت میکنند؛ این فیلمها درباره اینکه خاطره چه معنایی برای انسانها دارد، ساخته میشود. مخاطب در خیلی از فیلمها میبیند که فیلمسازان فلاشبک میزنند و همچنین در سینمای جهان میبینید که فیلمساز خیلی درگیر خاطره است. تا جایی که در انتهای فیلم متوجه میشوید که اندوه و دغدغه یک شخصیت برای آن خاطره است. فیلم جنگل پرتقال خیلی از این دیدگاه متاثر بود.
به نظرم کارگردان، فیلمهای زیادی در سبک خاطره دیده و آنها را هضم و درونی کرده و این شخصیت از آنها منتج شدهاست
او ادامه داد: به نظرم کارگردان، فیلمهای زیادی در سبک خاطره دیده و آنها را هضم و درونی کرده و این شخصیت از آنها منتج شدهاست که ناگهان مجبور میشود با گذشتهای که داشته و خیلی از آن شرمسار است مواجه شود.
مدقق درباره بازیگر نقش اول فیلم جنگل پرتقال توضیح داد: شخصیت سهراب بازی خیلی خوبی داشت بیشباهت از علی مصفا نبود و شاید تحت تاثیر او بود، اما نمیتوانیم با این حرف ارزش کار او را کم کنیم. نوعی طنز زیرپوستی در شخصیت سهراب دیده میشد و مخاطب در مواجهه اولیه فکر میکند که او فردی جسور است، اما در لایههای زیرین شخصیت، اندوه و پیچیدگی در خودش دارد و انگار نمیتواند با خودش کنار بیاید.