مشکل سينماي کودک با جزيره‌اي شدن حل نمي‌شود/ تشکيل شوراي بالادستي

عليرضا رضاداد تاکيد کرد لازم نيست جزيره‌اي جدا از سينماي ايران براي سينماي کودک تعريف کنيم بلکه بايد سينماي کودک در دل سينماي ايران و مولفه ها و زيست بوم فعلي، حيات طبيعي خود را پيدا کند. به گزارش سي امين جشنواره بين المللي فيلم هاي کودکان و نوجوانان به نقل از مهر، سي امين دوره جشنواره فيلم هاي کودکان و نوجوانان ?? تيرماه به کار خود پايان داد؛ جشنواره اي که در دوره بيست و نهم طي تصميمات مسئولان به ? بخش کودک و نوجوان تقسيم و مقرر شد که پس از اين جشنواره کودک در اصفهان و جشنواره نوجوان در همدان برگزار شود و در مهرماه سال ?? جشنواره در همدان برگزار شد و سال ?? بايد جشنواره کودک در مهر ماه در اصفهان برگزار مي شد، اما اين اتفاق نيفتاد و بار ديگر جشنواره به شکل يکپارچه و در قالب فيلم هاي کودکان و نوجوانان در اصفهان برگزار شد. حجت الله ايوبي رييس سابق سازمان سينمايي عليرضا رضاداد را به عنوان دبير سي امين دوره جشنواره فيلم هاي کودکان و نوجوانان منصوب کرد که بر همين اساس امسال سي امين دوره اين جشنواره با دبيري وي در اصفهان برگزار شد. درباره چند و چون برگزاري اين جشنواره گفتگويي با عليرضا رضاداد داشتيم که او ضمن مطلوب دانستن نتايج برگزاري جشنواره بيان کرد که در اين دوره به اهدافي که مدنظرشان بوده است رسيده اند. وي يکي از مشکلات سينماي کودک را نداشتن سالن دانست و بيان کرد «در ميان اهل حرفه، درباره اين مساله چند نگاه وجود دارد؛ برخي از دوستان مي گويند که اگر فيلم کودک قابل اکران بسازيم همه به دنبال آن مي روند و آن فيلم راه خود را باز مي کند و ديگر ما احتياج به يک توجه ويژه به فيلم و سينماي کودک نداريم بلکه اين فيلمسازان هستند که بايد فيلم کودکي بسازند که مثل «شهر موش ها» و «کلاه قرمزي» باشد و بتواند مخاطب جذب کند. در واقع اين رويکرد حفظ وضع موجود است يعني اعتقاد دارند در حوزه نمايش و پخش به خاطر سينماي کودک لازم نيست تغييري در وضع موجود ايجاد کنيم بلکه فيلمسازان کودک بايد خود را با وضع موجود منطبق و با تغيير در رويکرد توليد، جاي خودشان را باز کنند.» شرح بيشتر اين گفتگو را در زير بخوانيد: سي امين جشنواره فيلم هاي کودکان و نوجوانان اصفهان به پايان رسيد. جمع بندي شما از برگزاري اين دوره از جشنواره چيست؟ \-فکر مي کنم مسيري که از ? ماه پيش آغاز کرديم و حالا به انتهاي آن رسيديم مسير درستي بوده است، ضمن اينکه ما چندي ديگر در شوراي سياستگذاري مسير طي شده را گزارش و جمع بندي مي کنيم و مطابق تفاهمنامه تا ? ماه بعد اين گزارش را براي تعيين تکليف چهارسال آينده به شوراي سياستگذاري ارايه خواهيم داد. به طور کلي به نظرم ما اين مسير را به خوبي طي کرديم. ما چند هدف را در اين جشنواره تعقيب مي کرديم؛ يکي رونق بيشتر سينماي کودک و نوجوان بود که اين ماموريت و مسئوليت عمدتا به عهده بنياد سينمايي فارابي و شوراي راهبري و سياستگذاري سينماي کودک و نوجوان بود که توجه خاصي نسبت به توليد دارد. گمان من اين است که اين شورا نسبتا موفق عمل کرد زيرا نتايج اين جشنواره و استقبال مردم از آثار اين دوره نشان مي دهد که اين شورا به خوبي عمل کرده است. البته خودشان هنوز راضي نيستند اما با توجه به اينکه من عضو آن شورا نيستم به راحتي مي توانم درباره عملکرد مثبت آن اظهارنظر کنم. شورا در عملکرد خود بيش از آنچه که انتظار مي رفت، موفق بود اما تا پاسخگويي به همه انتظاراتي که از شورا مي رود و با توجه به اينکه همه بزرگان سينماي کودک در آن عضو هستند هنوز راه داريم. به هر حال اميدوارم با تقويت شورا و گسترش فعاليت هاي آن به سينماي آرماني در حوزه کودک و نوجوان نزديک شويم. بخش ديگر اين رونق حاصل برنامه اي بود که در ابتدا به دليل تغيير زمان، قدري با نگراني انجام شد. ما گمان مي کرديم شايد چند سال طول بکشد که مردم اصفهان از برگزاري جشنواره در مهرماه به برگزاري آن در اول تابستان و اواخر عادت کنند ولي با توجه به فضايي که در زمينه اطلاع رساني و اخبار جشنواره ايجاد شد، تاسيس باشگاه مخاطبان که در اين زمينه کمک کرد و اقدامي که در برنامه ريزي نمايش آثار انجام شد ما از همان شب اول با نمايش فيلم ها در سانس هاي فوق العاده رو به رو بوديم تا اينکه يک روز هم به نمايش فيلم ها اضافه شد. ما امسال را سال ارزيابي عملکرد خودمان در انتقال و جابجايي زمان گذاشته بوديم ولي به نظر رسيد که مي توانيم اتقاق نظر پيدا کنيم، يعني برگزاري جشنواره در اواخر بهار و اوايل تير ماه اگر از مهرماه مناسب تر نباشد، نامناسب تر هم نيست زيرا اين حرکت به رونق اکران در تابستان کمک مي‌کند. در اين برهه بچه ها اوقات فراغت بيشتري دارند به همين دليل برگزاري جشنواره در آخر بهار و اوايل تابستان مي تواند به اکران کمک کند از همين رو ما در اين زمينه هم توفيق پيدا کرديم. برنامه سوم ما اين بود که به لحاظ تخصصي بخش کودک و نوجوان را در داوري ها و نمايش ها تفکيک کنيم و اين هدف هر چندکار سختي بود ولي محقق شد. بايد آنقدر فيلم قابل توجه در حوزه کودک و نوجوان داشته باشيم که بشود براي آن داوري و نمايش هاي جداگانه اي گذاشت که گمان مي کنم در اين زمينه هم موفق شديم، اما اين موضوع به شکل طبيعي حدود ?? جايزه به جوايز ما اضافه کرد بنابراين براي دوره بعد بايد درباره تعداد جوايز فکر کنيم چون اگر بخواهيم اين تفکيک را نگه داريم بايد درباره جوايز تصميم هاي بهتري گرفته شود. نکته ديگري که به برنامه هاي ما اضافه شد و از ويژگي هاي جشنواره بود، جداسازي بخش انيميشن و مستقل کردن آن بود. باتوجه به اينکه ساختار آثار انيميشن متفاوت و قابل داوري در جشنواره فجر نيست و راهي هم به آن ندارد و انيميشن هاي بلند سينمايي تعريفي در جشنواره ها تاکنون نداشتند، ما تصميم به اين کار گرفتيم. فکر مي کنم يکي از وجوه مثبت اين دوره همين امر بود و فعالان سينماي انيميشن، هيات داوران و هيات انتخاب نيز اين تصميم را ستودند. از ديگر ويژگي هاي اين دوره برگزاري کارگاه هاي دوره هاي فيلمسازي بود؛ کارگاه هايي که مخاطبان دانش آموزي، غيرحرفه اي و حرفه اي داشت. هميشه جوانان و علاقه منداني هستند که علاوه بر فيلم ها دنبال محيط هاي آموزشي هستند به همين دليل از اين کارگاه ها بسيار استقبال شد. در مجموع جمع شدن اين ابعاد آموزشي و تربيتي که در تفکيک با آن روبه رو بوديم، جشنواره را به سمت نگاه تخصصي تر برد و اين نگاه تخصصي با استقبال مردم و شور و نشاط آنها همراه شد. در مجموع خدارا شاکريم که قدم هايي براي سينماي کودک برداشته شد و اميدواريم سال آينده اين مسير ادامه پيدا کند. آنچه که سينماي کودک و نوجوان را دچار مشکل کرده و حتي جشنواره فيلم‌هاي کودکان و نوجوانان را هم از جايگاه واقعي خود انداخته، کمبود و حتي نبود سالن هاي سينمايي است. آيا تدبيري براي اين موضوع انديشيده شده است؟ \- درباره اين مساله چند نگاه در ميان اهل حرفه وجود دارد؛ برخي از دوستان مي گويند که اگر فيلم کودک قابل اکران بسازيم همه به دنبال آن مي روند و آن فيلم راه خود را باز مي کند و ما احتياج به توجه ويژه به فيلم و سينماي کودک نداريم بلکه اين فيلمسازان هستند که بايد فيلم کودکي بسازند که مثل «شهر موش ها» و «کلاه قرمزي» باشد و بتواند مخاطب جذب کند. در واقع اين رويکرد حفظ وضع موجود است که اعتقاد دارند لازم نيست در حوزه نمايش و پخش براي سينماي کودک تغييري در وضع موجود ايجاد کنيم بلکه فيلمسازان کودک بايد خود را با وضع موجود منطبق و با تغيير در رويکرد توليد جاي خودشان را باز کنند. نگاه دوم در جست و جوي الگوهاي دهه ??، نمايش هاي اختصاصي و سينماهاي مخصوص کودک و نوجوان است و گمان مي کند آنچه دروضعيت فعلي به عنوان يک حيات طبيعي سينما پيش مي رود درباره سينماي کودک و نوجوان وجود ندارد و برخي احتمالا در ذهن خود جستجو مي کنند تا چيزي شبيه گروه «هنر و تجربه» درباره سينماي کودک و نوجوان ايجاد شود و يک گروه کودک و نوجوان با سالن هاي مخصوص خود داشته باشيم که اين فيلم ها بتوانند در آنها با يارانه و حمايت دولت به نمايش درآيد. يک انگاره ديگري وجود دارد که ذهن من بيشتر به آن سمت و سو متمايل است؛ که ما درباره پخش بايد نگاه تخصصي داشته باشيم، اما آن نگاه تخصصي بايد خود را به حيات طبيعي سينما نزديک کند. يعني ما در شرايط فعلي لازم نيست جزيره اي جدا از سينماي ايران براي سينماي کودک تعريف کنيم بلکه بايد سينماي کودک در دل سينماي ايران و مولفه ها و زيست بوم فعلي حيات طبيعي و پايدار خود را پيدا کند. اين بحثي است که در شوراي سياستگذاري کودک و نوجوان در حال پيگيري است و هنوز به نتيجه نرسيده است. البته اين موضوع فقط مخصوص به سينماي کودک نيست. من فکر مي کنم درباره پخش و ظرفيت نمايشي احتياج به يک نگاه بالادستي است. خوشبختانه شوراي صنفي نياز به اين نگاه بالادستي را احساس کرده است براي مثال وقتي که در ايام عيد بدون اينکه به حيات طبيعي پخش دست بخورد يک نوع مواظبت و برنامه ويژه براي اکران عيد در نظر مي گيريم، به يکباره استقبال مردم از آن چيدمان کمک مي‌کند که ما با فروش زيادي رو به رو شويم و تقريبا همه اقشار سهم خود را در اکران عيد پيدا مي کنند. علاقه مندان به آثار سياسي، کمدي، خانوادگي و ... سهم خود را از اين سبد برمي دارند، زيرا افرادي که برنامه ريزي مي کنند و نگاه خاصي به اين مقوله دارند توجه کرده اند که اين سبد براي تمام مخاطبان است. اما تقريبا به جز عيد اين اتفاق به صورت سازمان يافته نمي افتد و يک نگاه بالادستي در جريان نمايش وجود ندارد. البته اين نکته مورد توجه شوراي صنفي قرار گرفته و شورا در آيين نامه جديدش يک هيات امنا براي جريان اکران پيش بيني کرده که بزرگترين و اولين ماموريت آن همين است که ضامن حفظ تنوع ژانر و مخاطب با حفظ حيات طبيعي باشد. اگر ما در اکران بتوانيم بدون اينکه به روال فعلي اکران دست بزنيم، آن نگاه بالادستي را در چرخه رابطه بين توليدکننده، پخش کننده و سينمادار حاکم کنيم آنگاه آن نگاه مواظب سبد مخاطبان سينما خواهد بود و به دنبال اين مي رود که چرا فيلم کودک براي نمايش نداريم پس بايد فکر کنيم که چگونه فيلم کودک به نمايش دربيايد. زماني ممکن است اختصاص چند سالن راه حل آن باشد اما يک زمان ممکن است يکي از همين سرگروه ها بتواند فيلم ها را نمايش دهد. من فکر مي کنم نگاه دلسوزانه بالادستي بدون اينکه بخواهد در گردش کار فعلي سينما از نگاه بيروني تصرف انجام دهد مي تواند اين مساله را حل کند. به عبارتي اين مساله بايد در دل فعالان سينما حل شود. اين جشنواره نشان داد همين سينما اين ظرفيت را دارد و اگر بحث هايي که در شوراي سياستگذاري کودک و نوجوان شده است، در شوراي صنفي ادامه پيدا کند تا حدود زيادي مي توان براي سينماي کودک راه حل هاي اجرايي بهتري پيدا کرد. رييس سازمان سينمايي در نشست اخير اشاره کرد که بيشتر از اينکه به سرگروه سينماي کودک نياز داشته باشيم به ساخت سالن مربوط به نمايش اين آثار احتياج داريم. اين خواسته رييس سازمان چگونه محقق مي شود؟ \-آنچه ايشان اشاره مي کنند راه حل اساسي و ريشه اي حل مشکلات اکران است اما اين بحث در چهارچوب پيشنهاد در وضع موجود قابل بررسي و گفتگو است. آنچه که تحت عنوان رسيدن به حيات طبيعي عنوان مي شود همان ايده و الگويي است که پيشتر رييس سازمان سينمايي مطرح کرد. او هم همين اعتقاد را دارد که در حيات طبيعي سينما رابطه بين توليدکننده، پخش کننده و سينمادار بايد بهبود پيدا کند و بايد از آنها بخواهيم که مساله تنوع مخاطب را در برنامه ريزي هاي خود لحاظ کنند. جريان اکران هنوز ماموريت و اولويت هاي خود را به تامين نيازهاي همه مخاطبان تسري نداده است. اين جريان همان جريان عرضه و تقاضا است که در همه دنيا اتفاق ميفتد. منتها در جريان اکران ما ناقص اتفاق ميفتد و با آنکه تقاضا از سوي بچه ها و خانواده ها وجود داشت و اين جشنواره آن را نشان داد اما ساز و کار عرضه تعريف درست نشده است. اگر به جريان مسئول، اين ماموريت ها را اضافه کنيم و بگوييم که يکي از نيازهاي سينما اين است که همه اقشار را ببيند اين مساله تاحدودي حل مي شود. در هر حال راه حل بنيادي چيزي جز گسترش سالن ها نيست اما من درباره راه حل هاي نزديک تر و موقت تر صحبت مي کنم، چون ممکن است مساله سالن به اين سرعت حل نشود. شايد يکي از بهترين راه حل ها براي کوتاه مدت اين باشد که ما از فعالان صنفي نمايش يعني توليدکنندگان، پخش کنندگان و سينماداران بخواهيم که به مساله تنوع مخاطب فکر کنند و اين امر را در برنامه ريزي هاي چيدمان فيلم ها لحاظ کنند. فکر مي کنم از طريق همان شوراي بالادستي که در آيين نامه جديد پيش بيني شده است، امسال و سال آينده وضعيتي به مراتب بهتر از وضعيت فعلي داشته باشيم. ايجاد هسته اي مثل «هنر و تجربه» ممکن است مساله يک سري از فيلم هاي کودک را حل کند اما مساله نياز کودکان ما را به فيلم و سينما حل نمي کند ولي اگر از راه حل هايي که گفتم استفاده کنيم فکر مي کنم يک رشد و رونقي در سينما به واسطه فيلم هاي کودک ايجاد مي شود. هر مخاطب کودک به معناي سه بليت است زيرا کودک به تنهايي به تماشاي فيلم نمي نشيند و عده اي را با خود همراه مي کند. شوراي راهبري و سياستگذاري کودک که در فارابي ? سال و چند ماه است فعاليت مي کند عملا کاري براي سينماي کودک نکرده است و برخي اعضاي هيات انتخاب جشنواره هم در گفتگو با ما اذعان داشتند که آثار قابل اعتنايي نديده اند. \-به نظر من بخشي از اين اظهارنظرها شايد ناشي از اين باشد که اين افراد اطلاعات کافي ندارند. شورا يک برنامه جامع تدوين کرده که اين برنامه ارزشمند است. اين شورا مانع از اين شده است که بسياري از آثاري که سرمايه سينماي ما را مي بردند اما بازگشتي نداشتند توليد شوند. بخشي از عملکرد شورا در فيلم هايي است که توليد نشده است. همين شورا آثار دولت قبل را بررسي کرد و از ميان ?? فيلم بيش از چند فيلم محدود را مناسب اکران تشخيص نداد به همين علت دنبال اين هستند که دوباره گرفتار اين مساله نشوند و براي جشنواره هم فيلم سفارش داده نشد. اگر آن فيلم ها توليد مي شد، عده اي مي گفتند که چرا شورايي نداريم که مانع از توليد چنين فيلم هايي شود. برخي از دوستان نيز به دليل اينکه شورا انتظارات آنها را برآورده نکرده است به آن نقد دارند. اين موضوع طبيعي است زيرا در حرفه سينما افراد بيشتر از منظر ديدگاه ها، ملاحظات و منافع خود به عملکرد ديگران نگاه مي کنند و هرکسي آزاد است که ملاحظات خود را داشته باشد، همچنان که بعضي ديگر از اعضاي شوراي انتخاب يا داوري عملکرد شورا را تحسين مي کنند و شاهد مثالشان هم شور و نشاط و استقبال از فيلم ها در جشنواره است. براي مثال بخشي از چيزي که در همين جشنواره جستجو و اقدام شد اين بود که فيلم هايي به نمايش گذاشته شود که به مخاطبان نزديکتر باشند به همين دليل آثار مورد استقبال قرار گرفتند. اگر فيلم هاي دوره قبل را به نمايش مي گذاشتيم آيا با همين استقبال رو به رو مي شديم و آيا نمايش آثار به سانس فوق العاده مي رسيد؟ ضمن احترامي که به نظر همه افراد فعال سينما دارم، فکر مي کنم شايد اطلاعات آنها از عملکرد شورا کامل نيست، البته اين را هم بايد بگويم که هيچ شورايي مدعي نيست که عملکرد بي نقصي دارد، با اين وجود به نظر من داشتن شوراي کودک و نوجوان اجتناب ناپذير است اما مي توان درباره ترکيب و ماموريت آن صحبت کرد. من فکر مي کنم عملکرد شورا بد نبوده است. به هر حال اين موضوع به معناي اين نيست که اين شورا مدافعاني ندارد و بسياري از فعالان کودک و نوجوان مدافع اين شورا هستند. يکي از خواسته هاي آقاي حيدريان به عنوان رييس سازمان سينمايي، جوان شدن اعضاي شورا بود. اين امر چه زمان و چگونه محقق مي شود؟ \-ايشان حتما برنامه هاي خود براي ادامه کار شورا را اعلام مي کنند. البته نتايج داوري ها و موفقيت جوان ها هم همين نياز را تاييد کرد. من فکر مي کنم اعتقاد شورا هم اين است که برخي از نيروهاي جوان وارد اين مرکز شوند. اين يکي از مطالبات شورا نيز است. رييس سازمان سينمايي از شکل گيري يک شوراي اقتصادي در سازمان خبر داد، به نظرتان اين شورا مي تواند دستاوردي براي سينماي کودک و نوجوان داشته باشد؟ \-رويکرد رييس سازمان سينمايي اين است که ما بايد مثل دوره هاي ديگر کمک کنيم که تهيه کنندگان سينما بتوانند خودشان جذب سرمايه کنند و دولت فعاليت هاي تهيه کنندگان متخصص را تضمين کند که يکي از راهکارهاي اين امر اين است که منابع اقتصادي را به سينما سرازير کنيم. يک زماني اين منابع اقتصادي وام تبصره سه بود. آن زمان دولت تصويب کرده بود وامي براي فعاليت هاي فرهنگي در سينما اختصاص پيدا کند و فارابي هم بيشتر تاييدکننده و تضمين کننده آن وام بود، به همين ترتيب فعالان سينما و کساني که مي خواستند فيلم بسازند از بانک ها وام مي گرفتند و خودشان هم متعهد بودند ولي رابطه بين فعالان اقتصادي و توليدکنندگان فرهنگي در دهه اخير تقريبا خاموش بود و اين ? با هم ارتباطات سازمان يافته نداشتند و شرايط به گونه اي شده بود که مثلا فردي وام مي گرفت اما چون رابطه او با بانک سازمان يافته نبود بانک ها خودشان را متعهد نمي دانستند که بخشي از منابعشان را به سينماگران اختصاص دهند. در دوره جديد رويکرد رييس سازمان سينمايي اين است که رابطه بين فعالان اقتصادي و توليدکنندگان فرهنگي را سازمان يافته کند تا دسترسي توليدکنندگان محتواي فرهنگي به منابع اقتصادي دسترسي ساده اي باشد مثل آنچه که در حوزه مسکن و صنعت اتفاق ميفتد؛ اين برنامه اي است که در کوتاه مدت و درازمدت پاسخ هاي مختلفي دارد. اگر در حال حاضر بتوان اعتباراتي را براي زيرساخت هاي سينما در بانک ها در نظر گرفت، به سرعت مي توانيم پاسخ بگيريم براي مثال بسياري از افرادي که در سالن سازي آمادگي دارند اگر به آن منابع دسترسي پيدا کنند مي توانند تعدادي سالن جديد و ارزان قيمت بسازند. در هرحال اين مشاوره اقتصادي مي تواند بيشتر از پول دادن به تهيه کننده به او کمک کند. يکي ديگر از مطالبات رييس سازمان سينمايي اين بود که جشنواره ها هزينه هايشان را خودشان تامين کنند. جشنواره فيلم هاي کودکان و نوجوانان چطور اين کار را انجام خواهد داد؟ \-جشنواره ها در دنيا يک ظرفيت براي متوجه کردن برندها به سمت خود هستند و برندهاي متعددي وجود دارند که به لحاظ فضاي تبليغاتي از جشنواره ها حمايت مالي مي کنند. بسياري از جشنواره هايي که در دنيا برگزار مي شوند، سازمان سينمايي دولتي ندارند که از آنها حمايت کند و بودجه برگزاري آنها از طريق اين حاميان مالي تامين مي شود. اکثر جشنواره هاي ايراني هم اين ظرفيت را دارند. ما تجربه اي در ? دوره جشنواره فيلم فجر داشتيم و توانستيم از حاميان مخابراتي حمايت هايي براي برگزاري جشنواره بگيريم. نظر رييس سازمان سينمايي نيز شدني است، ولي الزاماتي دارد که اولين آن اين است که بدانيم جذب منابع اقتصادي يک تخصص است ولي در ساختارهاي جشنواره هاي ما در حال حاضر چنين تخصصي پيش بيني نشده است. در واقع نيروي متخصص بازارياب يا کسي که بتواند تامين منابع اقتصادي کند، نداريم. جشنواره ها عادت دارند به حمايت دولت و اين تخصص اگر به ساختار جشنواره ها اضافه شود مساله حل مي شود و اگر يک روزي جشنواره ها متعهد شوند که بتوانند خودشان منابع اقتصادي را تامين کنند از طريق همان کساني که آمادگي جذب منابع اقتصادي را دارند، بخشي از اين اتفاق مي تواند بيفتد. نکته دوم اين است که چنين جشنواره هايي با خود الزاماتي به همراه دارند. ما هنوز نمي دانيم که آن الزامات در جشنواره هاي ما چقدر شدني و چقدر نشدني است. اين مساله بايد مورد بررسي قرار بگيرد، اما آنچه که آقاي حيدريان عنوان مي کند تجربه اي است که در جهان اتفاق افتاده و افقي است که بايد به آن سمت و سو برويم. اين مطلب اشاره اي به اين نکته هم است که استان هايي که جشنواره برگزار مي کنند بايد در هزينه هاي جشنواره بيشتر مشارکت کنند. يکي از نکات مهم درباره جشنواره هاي معتبر جهان اين است که زمان و مکان برپايي ثابت داشته باشند، زماني جشنواره فيلم هاي کودکان و نوجوانان هم چنين ثباتي داشت. آيا دوباره به ثبات سال هاي دور برمي گردد؟ \-جشنواره فيلم هاي کودکان و نوجوانان در اصفهان برگزار مي شده و هيچ وقت کسي نگفته است که در اصفهان نباشد، اما جابه جايي مکان و زمان ناخواسته است. به طور کلي در رويدادهاي ما کسي علاقه مند نيست که جابه جايي بي دليل انجام شود، اما برخي مواقع به گونه اي مي شود که بين برگزار نشدن يا بد برگزار شدن و در مکان و زمان ديگري برگزار شدن، يکي را بايد انتخاب کنيم. مثلا اگر اين جشنواره در مهرماه برگزار مي شد با ايام ماه محرم و مناسبت هايي آن تداخل پيدا مي کرد و آن شور و نشاطي که در اين زمان وجود داشت ديگر امکانپذير نبود. به خاطر همين انتخاب کرديم که زمان برگزاري جشنواره به تيرماه منتقل شود. در دوره اي در زمان برگزاري جشنواره فيلم فجر تغييري ايجاد کرديم زيرا همزمان با ايام تاسوعا و عاشورا بود؛ اين همان ملاحظاتي است که هر جامعه اي دارد و در نظر گرفتن آنها امري طبيعي است. در مورد مکان هم هيچکس علاقمند نيست که جشنواره از اصفهان منتقل شود. حتي در سال هايي که جشنواره به جاهاي ديگر رفت همه در جست و جوي اين بودند که اين رويداد فرهنگي در اصفهان برگزار شود اما به هر حال هر همکاري ملاحظاتي دارد که اگر همه چيز با هم پيش برود شدني است؛ مثل امسال که همه دست اندرکاران برگزاري جشنواره همکاري خوبي با هم داشتند و اين اتفاق افتاد. اگر زمان و مکان آن جابجا شده طبيعتا ضرورتي وجودداشته که حکم مي کرده است. امسال جشنواره در بخش بهترين فيلمنامه هيچ فيلمنامه اي را شايسته دريافت جايزه ندانست، اين نشان از مشکل فيلمنامه که مشکل هميشگي سينماي کودک و نوجوان بوده، است. براي اين موضوع چه چاره اي انديشيده شده است؟ \-کمکي که ما به عنوان جشنواره مي توانستيم بکنيم اين بود که به بخش مسابقه فيلمنامه نويسي به صورت جدي تري توجه کنيم به همين ترتيب اين مسابقه در چهار بخش تاليفي، اقتباسي، انديشه هاي نو و حرفه اي برگزار شد. در بخش انديشه هاي نو بستري فراهم شد که استعدادهاي جديد بروز و ظهور پيدا کنند. مساله فيلمنامه فقط مربوط به سينماي کودک و نوجوان نيست و در همه ژانرها هم وجود دارد اما ما به سهم خودمان توانستيم تلاشي در اين زمينه انجام دهيم. تعداد فيلمنامه هاي دوره قبل حدود ?? اثر بود اما در اين دوره به ??? فيلمنامه رسيد. اين مسير در تشويق کساني که فيلمنامه هاي برتر دارند و حتي در معرفي فيلمنامه هايي که در اين مسابقه فيلمنامه نويسي شناخته شده اند و قابليت توليد دارند بايد ادامه پيدا کند. ما هنوز در اين زمينه مشکل داريم بنابراين بايد هم از سوي تهيه کنندگان و هم از سوي فيلمنامه نويسان اين امر صورت گيرد. بازاريابي فيلمنامه يک تخصص است که هنوز اين تخصص را در کشور خودمان جدي نگرفته ايم. تهيه کنندگان هم فيلمنامه هاي مناسب را جست و جو مي کنند اما بازاريابي فيلمنامه حلقه اتصال بين فيلمنامه نويسي و تهيه کنندگي است و اين حلقه اتصال در کشور ما شکل نگرفته است. به هر حال ما هر کاري که در اين زمينه لازم باشد انجام مي دهيم تا به حل مساله کمک کنيم. پيشنهادي به شما براي دبيري دوره آينده جشنواره شده است؟ \-تکليف دوره هاي بعد و ? سال آينده طبق تفاهمنامه در شوراي سياستگذاري مشخص مي شود. ما در جلسات آتي شوراي سياستگذاري بايد عملکرد اين دوره را ارايه دهيم و بحث هايي درباره دوره هاي بعد انجام شود زيرا شرط برگزاري جشنواره در چهار سال آينده در اصفهان ارزيابي عملکرد اين دوره است و شورا مي تواند براي دوره هاي ديگر تعيين تکليف کند. تاکنون ميزان هزينه هاي برگزاري جشنواره اعلام نشده است، به طور تقريبي اين هزينه چه مقدار است؟ \-در اين دوره ما سعي کرديم هر کاري که مي تواند هزينه را کم کند انجام دهيم، براي مثال به هتل عباسي نرفتيم اين موضوع کمک قابل توجهي به کم کردن هزينه هاي جشنواره کرد. در کارهاي ديگر هم سعي کرديم ريخت و پاشي انجام ندهيم که شما هم شاهد بوديد. آقاي وزير هم تاکيد کرده اند که عملکرد مالي خود را روي سايت قرار دهيم. به همين ترتبيب به محض اينکه به جمع بندي در اين باره برسيم اين کار را مي کنيم، اين امر جزو حقوق شهروندي هر کسي است که بداند هزينه جشنواره چقدر شده و وظيفه ما اين است که اين ارقام را اعلام کنيم. به عنوان نکته پاياني اگر مطلبي هست بفرماييد. \-من از همکاري در برگزاري جشنواره و زماني که اصحاب رسانه گذاشتند چه آنهايي که نگاه مشوقانه و چه آنهايي که نگاه منتقدانه داشتند تشکر مي کنم. ما در يک فضاي خوب کارمان را شروع کرديم، اين را هم بايد بگويم که دلسوزي افراد براي سينماي کودک و نوجوان قابل تمجيد و ستايش است. اين جشنواره موثر بود و راه جديدي را مي تواند پيش روي سينماي کودک و نوجوان بگذارد که اميدوارم از آن استفاده شود. گفتگو: زهرا منصوري/خبرگزاري مهر عکس: اميرحسين غضنفري