کارگردان پيشکسوت: کاش فيلم‌اولي‌ها درباره زادگاهشان فيلم مي‌ساختند

امير پوريا که اجراي اين مراسم را برعهده داشت، در ابتداي صحبت‌هايش گفت: خوشحالم يکي از ديگر از نکوداشت‌هاي کانون کارگردانان سينماي ايران با همکاري بنياد سينمايي فارابي و صندوق اعتباري هنر با حضور سينماگراني که به ارزش گذاشتن بر کار قديمي‌ترها معتقدند، برپا مي‌شود. پوريا پس از پخش آنونسي به عنوان «پدر بزرگ» بيان کرد: در کنار اين برنامه‌ها يک دستاورد جانبي درباره هنجارها، قصه‌گويي، آنونس سازي، انتخاب بازيگر، ارزشها، جلوه‌هاي توليدي و... بدست مي‌آيد که در مقايسه با امروز قابل توجه است. ياد کساني که در اين فيلم بودند و در بين ما نيستند بخير.

محسن اميريوسفي رئيس کانون کارگردانان سينماي ايران نيز در اين مراسم گفت: خوشحالم که در دومين شب کارگردان سينماي ايران در خدمت کارگردانان محترم، سينماگران عزيز، اعضاي محترم شوراي مرکزي صنوف ديگر، همکاران قديم و جديد مجيد قاري‌زاده هستيم. شبي است که از دو جنبه براي من مهم است، يک وجه فيلمسازي آقاي قاري‌زاده است يک وجه آنونس فيلم «پدربزرگ». او ادامه داد: آنونس فيلم«پدربزرگ» مرا به دوران گذشته برد. دوره‌اي که همه چيز متفاوت بود از جمله مراودات مالي؛ زماني که پول وسيله بود نه هدف. صحبت از دوره تاريخي خيلي دور نيست همين چند دهه گذشته منظورمان است. اميدوارم اين فرصتي باشد تا آقاي قاري‌زاده فيلم‌هاي خوبي براي ما بسازند و سينما به دوره درست خودش بازگردد، زمانيکه همه چيز سرجايش بود. آقاي قاري‌زاده هم از لحاظ صنفي و هم کارگرداني گنجينه‌اي براي ما هستند و ما از حضورشان به خود مي‌باليم و اميدوارم براي فيلم‌هاي بعدي ايشان فرصتي تازه فراهم شود. رئيس کانون کارگردانان ادامه داد: جا دارد اينجا از وحيد موساييان براي برگزاري اين دو مراسم، از فيلمخانه ملي ايران که نسخه خوب فيلم‌ها را در اختيار ما گذاشتند و بنياد سينمايي فارابي که در برگزاري اين مراسم‌ها مشارکت و همکاري داشتند تشکر کنم.

سيروس الوند ديگر کارگردان حاضر در مراسم نيز در سخناني گفت: آندره ژيد در کتاب «مائده‌هاي زميني» مي‌گويد هر کسي بايد راه خويش پويد اما رو به سربالايي. مجيد قاري‌زاده را به عنوان يک اسم از سينماي آزاد اين سال‌ها مي‌شناسم و بعد به عنوان يک عکاس. قاري‌زاده زود به سينماي حرفه‌اي رسيد. اين کارگردان با اشاره به فيلم «پدر بزرگ» تصريح کرد: اين فيلم به دور از شعارهاي امروزي، نگاه ويژه‌اي به نيمه شعبان دارد. امروزه سينما به هرکسي راه مي‌دهد و باعث شده سينما از هويت ملي و ارزش‌هايش دور شود. سينما بعد از انقلاب دوباره اختراع شد چون نمي‌توانست به شکل قبل از انقلاب خود ادامه حيات دهد. بعد از انقلاب، در دهه شصت به همت مسئولين به خصوص آقاي بهشتي که يکي از ستون‌ها برخاستن سينما بود، چند فيلمساز به سينما معرفي و حمايت شدند که اتفاق خوبي بود. الوند ضمن تشکر از کانون کارگردانان سينماي ايران و بنياد سينمايي فارابي، گفت: با برگزاري اين مراسم، بايد به مجيد قاري‌زاده عزيز بگوييم حواسمان به شما هست و دوباره فيلم بسازيد.

ناصر غلامرضايي کارگردان قديمي سينماي ايران و خالق آثار تحسين‌شده‌اي چون «خون بس» و «نامزدي»، يکي ديگر از حاضران در مراسم شب مجيد قاري‌زاده بود که در سخناني يادآور شد: سينماي دهه شصت و ادامه آن بيش از آنکه تحت تاثير «جريان موج نو سينماي ايران» باشد، تحت تاثير «سينماي آزاد» شکل گرفته است. سينما در دهه‌هاي 50، 60 و 70 توسط انجمن سينماي جوانان ايران به بار نشست و در شکل حرفه اي در ارتباط با بنياد سينمايي فارابي شکل گرفت. غلامرضايي در بخش ديگري از صحبت‌هايش اضافه کرد: قاري‌زاده به اعتقاد من يک دانشنامه سينمايي است و به سينماي حرفه‌اي و غيرحرفه‌اي تسلط دارد و اميدوارم از درياي بيکران دانش و تجربياتش استفاده وافر داشته باشيم.

کامبيز روشن روان موسيقيدان کشور نيز با توجه به همکاري‌هايي که با قاري‌زاده داشت، اظهار داشت: من 4 فيلم با قاري‌زاده کار کردم که مربوط به دوره فيلم‌هاي ملودرام ايشان بود. قاري‌زاده براي موسيقي فيلم‌هايش فکر داشت که با توجه به حس و حال فيلم با هم صحبت مي‌کرديم که به چه موسيقي نياز دارد و اين دقت و توجه از ويژگي‌هاي بارز ايشان بود. روشن روان با اشاره به اينکه هر دوره موسيقي خاص خودش را دارد، افزود: در تاريخ سينماي جهان فيلم‌هاي بسياري به خاطر موسيقي‌شان شناخته و ماندگار شدند نه به خاطر فيلم. آنچه که در آن سالها در موسيقي فيلم مطرح بود اين بود که موسيقي بايد برگرفته از فرهنگ ايراني باشد چون فيلم حال و هواي ايراني داشت. مثلا در فيلم «پدربزرگ» از مثنوي استفاده شده به اين دليل که معرف شخصيت پدربزرگ است.

جهانگير الماسي بازيگر فيلم «پدربزرگ» نيز ضمن توضيحاتي درباره اين اين اثر و ويژگي‌هايش گفت: از محسن اميريوسفي به خاطر برگزاري اين شب‌ها تشکر مي کنم اما بايد بگويم نکوداشت‌ها نه تنها به معني بازنشستگي نيست بلکه به معني رجوع دوباره اهل خرد و اهل معنا و دوستان به همديگر است، آن هم براي اينکه يادمان نرود ستون‌هاي امروز سينماي ايران محصول زحمات و بينش کساني است که نبايد در گمنامي بمانند. اين بازيگر ادامه داد: از قاري‌زاده بسيار آموختم، اولين چيزي که آموختم عشق بود. ايشان عاشق سينما هستند و سالها شاهد بودم که چگونه با حرمت با سينما برخورد مي‌کرد. الماسي همچنين گفت: او هيچوقت خانواده‌اي تشکيل نداد چون خانواده بزرگ‌تري به نام مردم داشت، او عاشق مردم است. او پايبند حرمت بود و هست و يادم نمي‌رود که چگونه با آقاي مشايخي که چهار قدم از ما جلوتر بودند، رفتار مي‌کرد. وقتي چنين شب‌هايي برگزار مي‌شود، نسل جوان ياد مي‌گيرد که ما باهم هستيم و با هم تلاش مي‌کنيم چيزي از جامعه را ثبت کنيم و آن را به رخ تاريخ بکشيم. مگر از اين به رخ تاريخ کشيدن‌هاي يادمان بماند که انسانيم، مجيد براي من تصوير روشن همين جمله است.

سيد ضياء هاشمي تهيه‌کننده سينماي ايران که ديگر سخنران اين مراسم بود نيز گفت: گفت: مجيد در کار صنفي درجه يک است و خيلي چيزها از او ياد گرفتيم. توفيق همکاري در توليد فيلم با ايشان نداشتم اما در کارهاي صنفي با ايشان همکاري داشتم. او با بيان خاطراتي از همکاري‌اش با قاري‌زاده بيان کرد: افتخار داشتم هميشه در شوراهاي مرکزي و هيات مديره تشکلات تهيه‌کنندگان در کنار مجيد بودم، از حساسيت‌هاي او بر بخش صنفي سينماي ايران لذت بردم و هميشه از او ياد گرفتم و بابت تمام چيزهايي که به من ياد داده، از ايشان ممنونم و مطمئنم که مي‌توانيم در کنار ايشان سالهاي سال درس ياد بگيريم.

عليرضا رئيسيان ديگر کارگردان حاضر در مراسم نيز بيان کرد: من نيز بايد سپاس خود را از کانون و بنياد سينمايي فارابي ابراز کنم. در ورزش وقتي چنين مراسمي‌ مي گيرند يعني ورزشکار مي‌خواهد از ورزش خداحافظي کند، اما در هنر اينگونه نيست و اميدوارم امشب شروع جديدي براي قاري‌زاده باشد. من و قاري‌‌زاده دو نقطه مشترک داريم سينماي آزاد و فيلمساز دهه شصتي بودن، اشتراکات ماست. رئيسيان همچنين گفت: ما فيلمسازان دهه شصت خاطرات بسياري داريم، کساني که آن دهه به اين ساختمان آمدند از سيدمحمد بهشتي خاطره‌هاي زيادي دارند. دوره‌اي که بهشتي مديرعامل اينجا بود، هميشه حضور داشت و با تکريم و احترام با فيلمسازان برخورد مي‌کرد؛ نسبت به وظيفه‌اش در سينما خيلي جدي بود و به همراه فخرالدين انوار و محمد مهدي حيدريان براي سينما طرح و برنامه داشتند. وي افزود: قبل از پيروزي انقلاب اسلامي، سينماي ايران خيلي کمرنگ شده بود و 13 فيلم ساخته شده بود و از بين آنها نيز 7 فيلم اکران شد. بعد انقلاب اسلامي اما قرار بود اتفاق جديدي در سينما بيفتد که نيازمند افراد جديد بود که با قديمي‌ها ترکيب شدند و فضاي جديدي به وجود آمد. اگر آثار سينما را مرور کنيم اين تغيير فضا مشهود است. رئيسيان با اشاره به بازنشستگي فيلمسازان تصريح کرد: فيملساز تا خودش نخواهد نمي‌شود که بازنشسته شود و دست از فيلمسازي بردارد. بنابراين با فيلمسازان بايد با احترام برخورد کرد که اگر اين زنجيره متصل نبود، در ايران و در هيج جاي جهان سينما نبود.

غلامرضا موسوي تهيه‌کننده سينماي ايران نيز ضمن تشکر از برگزارکنندگان اين مراسم بيان کرد: چنين حرکت‌هايي باعث مي‌شود دوستان انرژي دوباره مي‌گيرند تا بهتر فيلم بسازند. موسوي در ادامه صحبت‌هايش درباره سينماي آزاد گفت: سينماي آزاد را عده‌اي سينماگر به خودي خود به وجود آوردند؛ کساني مثل ناصر غلامرضايي، عبدالله باکيده، کيانوش عياري، مهدي صباغ زاده و... فيلمسازاني که بدنه سينما را راه انداختند کساني هستند که سينماي سوپر هشت ميليمتري را کار کردند. مجيد هم يکي از اين فيلمسازان است. موسوي درباره قاري‌زاده نيز گفت: در آن دوران بايد خيلي دوستدار و عاشق سينما مي‌بودي تا با شرايط سخت آن دوران فيلم بسازي. مجيد آدم خيلي باسوادي بود و خيلي فيلم مي‌ديد. او مرا قائل به چشم سوم کرد. او وقتي حواسش به جلوي دوربين بود، پشت صحنه هم از نظرش دور نمي‌ماند. اميدوارم همچنان فيلم بسازد و امشب انرژي مضاعفي براي شروع دوباره به او داده شد.

ابوالفضل پورعرب يکي از مدعوين مراسم شب مجيد قاري‌زاده در بنياد سينمايي فارابي بود گفت: او حس خياباني آدم‌ها را هم مي‌شناسد که چقدر در خيابان بزرگ شده‌اند و در فيلم‌هايش اين وجه را مي‌بينيم. او سخت‌گيري‌هايي در کار داشت اما وقتي کارهايش را بر پرده مي‌بيني، متوجه مي‌شوي که اين سخت‌گيري ها لازم است و بايد به او تبريک بگويم. خوشحالم با هم پير شديم و همچنان همديگر را مي‌شناسيم. پورعرب در چند فيلم (بي‌قرار، جواني، پسران آجري و ...) با اين کارگردان همکاري کرده بود.

مجيد قاري‌زاده در پايان مراسم نکوداشتش گفت:: «مگه تا حالا سه تا جايزه با هم در اين سال‌ها به من داده بودند؟! خيلي اين جوايز چسبيد.» سپس از همه کساني که درباره او صحبت کردند، تشکر کرد و يادآور شد: در فيلم آخرم «رفقاي خوب» اگر آقايان عليرضا تابش، مسعود نقاش‌زاده و حبيب ايل بيگي از من حمايت نمي‌کردند شايد شرايط به گونه‌اي ديگر رقم مي‌خورد. او با بيان جمله‌اي از ناصر تقوايي مبني بر اينکه «اي کاش قانون مي‌شد که هر فيلمساز فيلم اول خود را از زادگاه و محل زندگي خود را بسازد.» گفت: من هم فيلم اول خود را در محل تولدم «درخونگاه» ساختم و فيلم دوم را به واسطه اينکه آذري هستم در تبريز ساختم. سپس خاطراتي از نحوه ساخت فيلم «پدربزرگ» و دعوت جمشيد مشايخي به اين فيلم تعريف و از محمد موفق و بهرام کاظمي و عليرضا نصر براي همکاري‌هايشان تشکر کرد. قاري زاده درباره ابوالفضل پورعرب بيان کرد: در آن دوران پورعرب فقط سوپر استار نبود، بازيگر و سوپر استار بود. سه فيلم با او کار کردم، دنياي آن روزها با الان فرق داشت. باز هم دوست دارم با او و جهانگير الماسي کار کنم. اين دو در فيلم‌هاي من همبازي مرحوم جمشيد مشايخي بودند و براي شروع کار از جمشيد مشايخي اجازه مي‌گرفتند. شايد دو دهه است که ديگر نمي‌بينم تازه کارها از بزرگترها رخصت ‌بگيرند. اين هنرمند در پايان صحبت‌هايش گفت: نريشن آنونس فيلم «پدربزرگ» را منوچهر انور گفته، کسي که فيلم ايراني کار نمي‌کرد. من 9فيلم ساختم و اگر دهمين فيلم اتفاق بيفتد، شايد بعد از آن کار نکنم نمي‌گويم حتما بلکه احتمال مي‌دهم که تهيه کنندگي را ادامه دهم. در پايان اين شب فيلم سينمايي «پدربزرگ» نوشته و ساخته مجيد قاري‌زاده به نمايش درآمد. در اين مراسم از سوي بنياد سينمايي فارابي، صندوق اعتباري هنر و کانون کارگردانان سينماي ايران با اهداي شاخه‌هاي گل، لوح تقدير و هدايايي از خدمات مجيد قاري‌زاده تقدير به عمل آمد. عليرضا تابش، مديرعامل بنياد سينمايي فارابي، محسن اميريوسفي، رييس کانون کارگردانان، منصور وحيدي‌فر، معاون اعضاء صندوق اعتباري هنر، مسعود نقاش زاده، غلامرضا موسوي، محمدرضا شرف الدين، ابراهيم وحيد زاده، پوران درخشنده، سيروس الوند، سيامک شايقي، جهانگير الماسي، عليرضا رئيسيان، سيامک اطلسي، محمدرضا عرب، خسرو معصومي، کامبيز روشن روان، وحيد موساييان، رضا درميشيان، قدرت‌الله صلح ميرزايي، کاظم هژير آزاد، مونا زندي، محمدرضا دلپاک، مهشيد افشارزاده، منظر لشگري، باقر مرادي و... از حاضران اين مراسم بود.