گزارش نشست «پسران دریا» در خانه جشنواره

در ادامه حسین قاسمی جامی؛ کارگردان دیگر فیلم اضافه کرد: بخشی از این جریان هم به این برمی‌گردد که ما کودکی خود را فراموش نکرده‌ایم و هنگام ساخت فیلم به دوران کودکی خودمان رجوع می‌کنیم.

هاشمی در ادامه نشست خبری با اشاره به وجه دراماتیک فیلم توضیح داد: گاهی شکل بیان در آثار اجتماعی حتی عقب‌تر از خود جامعه نیز رخ نشان می‌دهد؛ در واقع تلاش برای ادامه زندگی در این فیلم موضوعی دراماتیک بود که زندگی در آن لحظه برای قهرمان رخ می‌دهد و این مسیر جست‌و‌جو همان وجه دراماتیک فیلم است. باید یاد بگیریم که چطور میان حجمه شدیدی از تلخی‌ها زندگی را جست‌و‌جو کنیم.

بهروز نشان؛ تهیه‌کننده مسئله سرمایه‌گذاری در فیلم و موضوع اکران آن را مطرح و توضیح داد: این فیلم به نظر من قابلیت اکران عمومی را دارد. به نظر من ارگان‌ها و وزارت‌خانه‌هایی چون آموزش و پرورش

باید از اکران چنین آثاری حمایت کنند، البته حبیب ایل‌بیگی و علیرضا تابش در «بنیاد سینمایی فارابی» این مهم را انجام می‌دهند.

او ادامه داد: من بعد از تماشای فیلمی در گروه هنروتجربه با عنوان «کیارستمی و عصای گم‌شده» بر آن شدم که این اثر را تجربه کنم؛ حضور کارگردانان مجرب این کار در کنارم هم برای من انگیزه‌ای دو چندان برای ساخت ایجاد کرد.

مونا فرجاد؛ بازیگر فیلم «پسران دریا» در خصوص بازی در این فیلم توضیح داد: من به عنوان بیننده و تماشاگر کار را دوست داشتم. از آن‌جایی که افشین هاشمی خود بازیگر است و به بحث بازیگری هم اشراف دارد، می‌توان با خیال راحت با او کار کرد. هاشمی برای من راهنمایی‌های بسیار مفیدی داشت و به من اجازه نداد که گریمی بر چهره داشته باشم و این ماجرا باعث شد تا من شبیه به بازیگری نباشم که به دل کار اضافه شده است، بلکه یکی از همان مردمی بودم که در دل فیلم حضور دارند.

هاشمی؛ یکی از دو کارگردان فیلم درخصوص شباهت فیلم «پسران دریا» با اثر رقیه توکلی تحت عنوان «مهران» اضافه کرد: زمانی که ما برای جذب حمایت به منظور ساخت این فیلم به فارابی مراجعه کردیم خبری از ساخت فیلم «مهران» رقیه توکلی نداشتم و نمی‌دانستم که اثر من به ایشان شبیه است. دوست دارم این فیلم را ببینم. من سارقی حرفه‌ای هستم و به تماشای آثار همکارانم می‌نشینم و پلان‌های خوبشان را هم تکرار می‌کنم!!

او درباره نحوه شکل‌گیری داستان فیلم گفت: در ابتدا قرار بود که من در یک فیلم کوتاه برای آقای قاسمی جامی بازی کنم اما بعد از بررسی درباره این فیلم کوتاه دیدیم که این موضوع قابلیت ساخت به صورت سینمایی بلند را دارد. من بازنویسی متن را انجام دادم، بازیگردانی کردم و مونتاژ کار را برعهده داشتم و در ادامه فکر کردیم که این قصه که در شمال ایران اتفاق می‌افتد می‌تواند در دو نقطه دیگر نیز رخ بدهد و سه کودک از سه نقطه مختلف در جست و جوی والدین از دست رفته خود باشند و برای اپیزودهای بعدی چون آقای جامی مشغول به کار دیگری شده بود، من آن‌ها را کارگردانی کردم.

هاشمی اظهار داشت: اخلاق دو بخش دارد؛ یکی آنچه در ما اتفاق می‌افتد و دیگری چیزی است که آن را نمایش می‌دهیم؛ در درام نیز همین موضوع صادق است و من دزدی را در فیلم به ترسیم کشیدم و کودک در تماشای این درام به این سوال می‌رسد که آیا دزدی کار بعدی است؟ وقتی اخلاق در درام رعایت نمی‌شود، در ذهن تماشاگر دراین‌خصوص پرسش‌هایی شکل می‌گیرد.

سید جواد هاشمی، کارگردان و تهیه‌کننده که در نشست در جمع حاضران بود، ادامه داد: کاش درباره نقطه اتصال این فیلم که «عشق» بود هم صحبت می‌کردیم زیرا خیلی خوشحالم که این فیلم چنین مسئله‌ای را بی‌تکلف به رخ کشیده است. امیدوارم ذهن منجمد بعضی از همکارانم در «آموزش و پرورش» به دلیل پلان دزدی فیلم باعث عدم حمایت این وزارت‌خانه از چنین فیلمی نشود.

افشین هاشمی دراین خصوص عنوان کرد: اپیزودها به لحاظ محتوایی به هم مربوط می‌شوند و به عنصر «عشق» به عنوان رابط اپیزودها پایبند ماندیم. در فیلم «خداحافظ دختر شیرازی» دوستان در آموزش و پرورش گفتند که در این فیلم زن و مرد در یک خانه هستند و چنین اتفاقی با فرهنگ ایرانی در تضاد است و همین باعث شد تا از فیلم حمایتی صورت نگرید. هرچند در فیلم من، زن و مرد در دو طبقه مجزا از یک خانه بودند. البته پس از ساخته شدن فیلم، «بنیاد سینمایی فارابی» از آن حمایت کرد.

افشین هاشمی درخصوص رعایت مرزهای اخلاقی در فیلم عنوان کرد: مرزهای اخلاقی که ما می‌گذاریم برای کودکان تعریف نشده است. ما به دلیل ممیزی‌ها خیلی وقت‌ها نمی‌توانیم حقیقت زندگی را به نمایش بگذاریم و برای همین است که وقتی تماشاگر با صحنه عریانی روبه‌رو می‌شود، ناگهان واکنش نشان می‌دهند. هاشمی با اشاره به نحوه انتخاب بازیگران فیلم بیان کرد: اگر در شهر دیگری فیلم می‌سازیم، خیلی خوب است که از عوامل خود آن شهر استفاده کنیم اما من برای این فیلم نیاز به بازیگر حرفه‌ای داشتم که بتواند نحوه بازی گرفتن من را درک کند و بداند که چه می‌خواهم.