اصحاب هنر اهل معنا، معرفت و اخلاقند

وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي با طرح اين پرسش که چرا به اصحاب و هنر صاحبدل مي گويند؟، تصريح کرد: اگر اينگونه فکر کنيم که اصحاب هنر اهل معنا، فضيلت، معرفت و اخلاقند سخني گزاف نگفته ايم که اين هنرمندان صاحبدل هستند. وي گفت: بزرگان زيادي در اين جمع حضور دارند که سرمايه هاي انساني و معرفتي ما به حساب مي‌آيند که هميشه در تاريخ ماندگارند، از اين رو باور داريم علي معلم هميشه زنده و از خداوند طلب مي‌کنيم تا آن عزيز از دست رفته را با انبيا و اولياي الهي محشور کند. وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي، افزود: پيام علي معلم به ما اين است که راه حافظ و سعدي، راه کمال و انسانيت است و او در مسير حافظ گام برمي داشت بنابراين خدايا علي ما را با حافظ محشور بگردان. «علي نصيريان» بازيگر پيشکسوت تئاتر، سينما و تلويزيون نيز در اين مراسم گفت: درگذشت علي معلم واقعا ضايعه بزرگي است و هنوز هم باور ندارم که او درگذشته است. وي به حاميان سينماي ايران در همه اعصار اشاره کرد و يادآورشد: بيشترين سهم حاميان در فرهنگ و هنر سرزمين ايران مردم بوده اند اما علي معلم با کلام و احاطه اش و برپاکردن جشنواره اي معتبر و با نشريه سينمايي اش خدمات بسيار شايسته اي به سينماي ايران کرده است.

بازيگر مجموعه «شهرزاد» ادامه داد: هر چند حمايت و کمک از نظر من فقط مادي نيست بلکه فرهنگ و هنر مملکت پشتيباني جدي مي خواهد و ما در سطح کلان فرهنگ و هنر نياز به حمايت جدي داريم. نصيريان گفت: نمي‌خواهم نيت‌هاي حاميان فرهنگ و هنر ايران را نفي کنم اما حمايت از فرهنگ و هنر مملکت مساله اي جدي است و علي معلم يکي از افرادي بود که در اين حوزه با تمام توان و بدون غرض و باند بازي تلاش مي‌کرد. «داريوش ارجمند» از هنرمندان باسابقه سينما و تلويزيون نيز به برخي ناملايمات نسبت به اهالي هنر و سينما از جانب برخي مطبوعات و گروه ها اشاره کرد و ادامه داد: همکارهاي علي معلم در مطبوعات اصغر فرهادي و شهاب حسيني را مي کوبند و جايزه‌هاي بزرگي که آنان در جهان دريافت کرده اند را دست کم مي گيرند، اما علي معلم نه تنها آنها را جدي گرفت بلکه از آنها تجليل کرد. بنابراين بايد به کساني که نام ما را بالا مي برند احترام بگذاريم. «حسين انتظامي» معاون مطبوعاتي وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي همچنين در اين مراسم، گفت: علي معلم با فعاليت‌هاي زيادي که در عرصه مطبوعات و سينما داشت مجموعه اي هم‌افزا را به وجود آورد. او به تنهايي نهاد سازي کرد و جشن حافظ نمونه اي از اين نهاد سازي بود که در غياب دولت توانست جريان ساز و موثر باشد.