
ديويد بُردوِل ميگويد: «آنچه در اين کتاب محل بحث است نظريه بهمفهوم معمول آن نيست، زيرا من هيچگاه تمايز مشخصي ميان نظريه، نقد و تاريخ قائل نبودهام. به اعتقاد من، هر نظريهاي فقط در صورتي کارآمد است که از وحدت دروني، وسعت...
ديويد بُردوِل ميگويد: «آنچه در اين کتاب محل بحث است نظريه بهمفهوم معمول آن نيست، زيرا من هيچگاه تمايز مشخصي ميان نظريه، نقد و تاريخ قائل نبودهام. به اعتقاد من، هر نظريهاي فقط در صورتي کارآمد است که از وحدت دروني، وسعت نظر تجربي و قوهي تمييز تحول تاريخي برخوردار باشد». بُردوِل در اين کتاب، اگر نگوييم مهمترين، دستکم مشهورترين دستاورد نظري خود را طرح و شرح ميکند که طبقهبندي انواع روايت سينمايي است. او براي سينما چهار شيوهي روايت برميشمرد: کلاسيک، هنري، تاريخيـ مادهگرا و پارامتري. او با مثالهاي متعدد، هر يک از اين شيوهها را بهتفصيل بررسي ميکند.