برای آهنگسازی که طلایه‌دارِ بغض بود

اما پژواک دوست‌داشتنی این آهنگساز خوش‌ذوق، تنها به ساخت موسیقی برای خواننده‌های نامی و البته برخی خواننده‌های پاپ دهه 80 و 70 خلاصه نمی‌شد، چه آن‌که خالق «همسفر» در ساخت موسیقی فیلم نیز تبحر خاص و دلبرانه‌ای داشت تا آن‌جا که نه تنها موسیقی و ترانه، که خود فیلم را هم ماندگار می‌کرد. تنها کافی‌ست یادی از «شاید وقتی دیگر» بهرام بیضایی، «دست‌های آلوده» سیروس الوند یا «عروس» بهروز افخمی کنید یا کمی آن‌طرف‌تر سری به «قرمز» جیرانی، «مرسدس» کیمیایی یا «دو زن» تهمینه میلانی بزنید؛ آن‌گاه نیک در خواهید یافت که چه شاهدان خوبی بر این ادعای ما هستند. آهنگساز «فریاد»، بعد از چهار بار کاندیداتوری برای دریافت بهترین سیمرغ بلورین بهترین آهنگسازی از جشنواره فیلم فجر، سرانجام برای ساخت موسیقی متن فیلم سینمایی «عروس»، به سال 69 موفق به کسب این عنوان شد. شاید اگر چندان اهل موسیقی حتی از نوع پاپ آن هم نباشید، با کمی ذوق و دیدن چند فیلم سینمایی یا سریال هایی چون، «پهلوانان نمی‌میرند» یا «ولایت عشق»، یحتمل درافته‌اید که این چندبند درباره بابک بیات به نگارش درآمده است؛ هم او که به سال 1325 به‌دنیا آمد و در محله‌های چون شکوفه و خیابان شهناز (17 شهریور) روزبه‌روزِ خود را پشت سر گذاشت تا در ادامه و در خانه‌ای 48 متری فعالیت موسیقایی خود در حوزه آهنگسازی را آغاز کند. اما این نوازنده پیانو بعد از زندگی نه چندان طولانی در سال 1385 و در سن 60 سالگی دیده از جهان فروبست تا تنها با قطعات موسیقایی «تنهایی» خود در دل دوست‌دارانش زنده بماند.