آغاز یک کار بزرگ
یادداشت‌ها ۱۹ شهریور ۱۴۰۱
پررنگ شدن جلوه‌های ویژه تصویری اولین حسنش نزدیکی تصاویر سینمای ما به استانداردهای سینمای جهانی است. تولیدات ما به لحاظ کیفیت و ظرافت‌های تصویری پربار و امروزی است و یکی از راههای برون رفت سینمای ما از وضعیت فعلی، حضور فعالانه و...
علی عارف| کارشناس فرهنگی
یکی از بزرگان سینما می گوید سینما وادی حیرت است و هر فیلمی که بتواند بیشتر و بیشتر مخاطب را به وادی حیرت ببرد، به این تعریف سینما بیشتر نزدیک شده است. سینما از همان بدو تولد، از همان زمان که در اولین نمایش برادران لومیر لوکوموتیو قطار را از پرده به سمت تماشاگران راند وباعث ترس و فرار آنها شد میزان ابهت خود را به کشید. بعدها وبا رشد تکنولوژی، توقع مخاطب هم از فیلمهایی که می دیدبالا رفت. رفته رفته به اندازه محتوای اثر، جذابیت های تصویری هم اهمیت پیدا کردوحتی گاه کاملا به محتوای اثر غلبه کرد. به این معنا که اگرجذابیت های تصویر ومیزان باورپذیری یک فیلم بیشتر بود بیشتربه چشم می آمد و این توانایی را داشت که اشکالات دیگر فیلم را یکسره به حاشیه ببرد. در گذشته، کارهای این بخش را متخصصان وکارشناسان جلوه های میدانی براساس تجربیات به دست آمده و براساس آزمون و خطا انجام می دادند. که کاری پرزحمت، وقت گیر، هزینه بر وگاه خطرناک برای عوامل بود. اما با گذشت زمان، سینما دیگر نمی توانست به همان جلوه ها و تروکاژهای قدیمی اکتفا کند. سینما در حال پوست انداختن بود. توقع مخاطبان به شدت بالا رفته بود وایده های نویسندگان فیلمنامه ها چنان عنان گسیخته و بی محابا و جاه طلبانه پروبال گرفته بود که تصویر وسینما برای رسیدن به آن باید حسابی به خود زحمت می داد تا کمی تصویری «هم قد» توصیف های فیلمنامه ارائه کند.
