
نشست رسانهای فیلم سینمایی «قلب رقه» ۱۳ بهمن ماه در سومین روز از چهلودومین جشنواره فیلم فجر برگزار شد.
خیرالله تقیانیپور: بخشهای عاشقانه و درام داستان را خودم نوشتهام اما در واقعیت هم نفوذ در دل داعش داشتهایم.
سعید پروینی: شهید سید رضی موسوی در تولید این اثر خیلی به ما کمک کردند. بعد از شهادت ایشان قرار شد که این فیلم را به ایشان تقدیم کنیم اما این فیلم درباره زندگی شهید نبود.
محمدرضا شریفینیا: من خیلی کار کردهام اما «قلب رقه» یکی از آن کارهای سخت بود. نمیدانم شاید هم من دیگر پیر شدهام!
شادی مختاری: یادگیری زبان عربی و گویش سوری، گریم و پوشش متفاوت و اینکه فیلمبرداری در کشور سوریه انجام میشد، از چالشهای بزرگ من در این فیلم بودند./ جای شهرام حقیقتدوست در اینجا خالی است، ایشان بازیگر خیلی بزرگی هستند.
هدایت هاشمی: ساخت فیلم اکشن و جنگی به جز مساعدت و همدلی ارگانهای مختلف به توانایی گروه سازنده هم بستگی دارد.
عبدالرضا انصاری: همه بچهها یک تیم و یک خانواده بودیم و شکر خدا همه زحمتها به بار نشسته است./ حتی در میان بازیگران سوری هم لهجههایشان متفاوت بود و من گاهی سردرگم میشدم که لهجه درست کدام است؟
مصطفی ساسانی: سعی میکردم در «قلب رقه» یک سری عادتها مانند ریتم تند در دیالوگ گفتن را کنار بگذارم./ یک بخش سختی کار ما جغرافیا بود زیرا ما در آنجا ویرانی زیادی میدیدیم و صحنههای آخرالزمانی وجود داشت و باورمان نمیشد که یک کشور میتواند تا این حد ویران شود.
خیرالله تقیانیپور: حدود ۱۵ درصد از صحنههای اکشن «قلب رقه» جلوههای ویژه بود.
داوود محمدی: خیلی از فیلمهای جنگی تحت تاثیر فیلم «نجات سرباز رایان» هستند و تکانهای زیادی دارند. اما ما سعی کردیم از کلیشهها دور باشیم.
بهنام جعفری طادی: سعی کردیم صحنههایی که در ایران و سوریه ضبط شدهاند یکدست شوند تا موضوع فیلمبرداری در دو کشور معلوم نشود.
سعید پروینی: دلیل وجود دیالوگ های عربی زیاد اکران در کشورهای عربی و ایجاد فضاسازی میان مخاطبان بود.
خیرالله تقیانیپور: بزرگترین چالش ما در سوریه این بود که سالم به هتل برگردیم.
