جنگ امروز با یک پسورد شروع می‌شود/ «قمارباز» براساس پرونده‌ای واقعی

محسن بهاری درباره ساخت فیلم براساس حقایق و واقعیت‌های اتفاق افتاده توضیح داد: این فیلم با استفاده از دو ماجرای واقعی ساخته شده که در قصه دراماتیزه شده است.

در ادامه تهیه کننده درباره تولید این فیلم توضیح داد: بعد از فراخوان بنیاد سینمایی فارابی این اثر جزو طرح‌‌هایی بود که در فراخوان شرکت کرد، جزو برترین طرح‌ها شد و از ما حمایت کردند. ما زمان کمی داشتیم وگرنه می توانستیم متن را به قدری تغییر داده کار بهتری تولید کرد هرچند که من از خروجی کار راضی هستم. زمانی که فیلم در تک لوکیشن و تعدادی بازیگر محدود می گذرد فضا سخت‌تر می‌شود و کار را خاص‌تر می کند.

وی ادامه داد: جنگ، موضوع روز و درباره ایران است. هسته اولیه این فیلم مربوط به سه سال پیش است و واقعا علاقه زیاد من به این فیلمنامه باعث ساخت این فیلم شد.

روح الامین در ادامه درباره طراحی‌های خود توضیح داد: طراحی سه فیلم را امسال بر عهده داشتم که به جنگ ۱۲ روزه ارتباط داشت. برای طراحی این فیلم طرح و فیلمنامه را خواندم به دلیل تعهد حرفه‌ای نشان فیلم را به اصل قصه نزدیک کردم.

وی ادامه داد: در سینما گاهی اسامی مهم‌تر از چیزی هستند که فکر می‌شود و اسم «قمارباز» چنین کارکردی دارد. امروز که بازی‌ها و میزانسن و ریتم قصه را دیدم بسیار به چیزی که فکر می‌کردم نزدیک است و این یک امتیاز برای تیم سازنده است. فیلم به اندازه خودش خوب است و آن را دوست دارم.

سراج صدابردار فیلم نیز در سخنانی مطرح کرد: فضای فیلمنامه زمانی را روایت می‌کند که شهر خالی‌ است ولی زمانی که ما کار را تولید می‌کردیم چنین نبود و این موضوع چالش بود.

بهاری در بخش دیگری از صحبت‌های خود مطرح کرد: جنگ فقط با توپ و تانک و تفنگ نیست و امروزه با یک رمز آغاز می شود. این جنگ، جنگی است که آدم ها با تمام وجود آن را حس کردند و تلاش کردم انفجارها در بک باشند و به جوانب دیگر پرداخته شود.

بهاری در ادامه درباره ایده فیلم بیان کرد: روزی سر صحنه فیلمی که منشی صحنه بودم دوستی این ایده را تعریف کرد و ایده را دوست داشتم.

نصراللهی نسب درباره پردازش قصه در سینما گفت: ممکن است سوژه رئال داشته باشیم و با قصه‌پردازی فیلمنامه‌نویس ادامه ماجرا را پیش ببریم. به نظرم پردازش قصه از اصول سینما است.

کارگردان این اثر درباره آکسسوارهای حاضر در لوکیشن توضیح داد: آکسسوارهای فیلم مانند پیانو و خرگوش و… بیشتر برای این بود که نشان دهیم فرید یک شخصیت تو خالی و مانند آن‌ها دکوری است.

محسن بهاری درباره انتخاب شبنم قربانی به عنوان نقش منفی توضیح داد: ما به دنبال شخصیتی بودیم که شیطنت و معصومیت داشته باشد و مخاطب از همان ابتدا با خود نگوید که این شخصیت همان نقشی است که منفی است.

سجاد نصراللهی نسب در پایان گفت: بسیاری از عوامل دوست داشتند حضور داشته باشند ولی با توجه به تغییر زمان اکران نتوانستند بیایند و حضور داشته باشند.