فيلم بدون کات ساخته شد

نشست خبري فيلم سينمايي دوچرخه آبي از ترکيه با حضور تهيه کننده اين فيلم در هتل کوثر اصفهان برگزار شد. نورسن چيتن کورکن در اين نشست گفت: از استامبول آمدم و تهيه کننده و فيلمنامه نويس و بازيگر فيلم دوچرخه آبي هستم. وي يادآور شد: اگر به جغرافياي ترکيه نگاه کنيم مي بينيم مردم اين کشور هم غرب و هم شرق را مي شناسد و فرهنگ اين کشور ترکيبي از شرق و غرب است و مردم ترکيه با هر دو سو ارتباط نزديکي مي کنند. اين تهيه کننده يادآور شد: قبل از اينکه تصويربرداري دوچرخه آبي آغاز شود چند نمايش راديويي را کارگردان اين اثر نوشته است و من و همسرم تمرکز کاري خود را روي کار کودک داريم. کورکن ادامه داد: لوکيشن دوچرخه آبي جايي است که اميد کارگردان اين اثر دوران کودکي خود را در آنجا سپري کرده است. وي توضيح داد: فيلم ما فيلم کودک است و هيچوقت براي ساخت اين اثر به سياه نمايي متهم نشديم. متاسفانه بسياري از مطبوعات ترکيه فيلم هاي کودک را جدي نمي گيرند و ما معتقديم که يک هنرمند نبايد وارد عرصه سياست شود و به عنوان ناظر و نه قاضي به مسائل ورود کند. هنرمند ترک بايد بين شرق و غرب حرکت کند و به مخاطبان حق انتخاب دهد . اين تهيه کننده سينماي ترکيه در پاسخ به پرسيش خبرنگاري درباره طولاني شدن فيلم و دير آغاز شدن آن اظهار کرد: اين پرسش را بايد از کارگردان بپرسيد و من به تصميم کارگردان احترام گذاشتم. خوشحالم که احساس مي کنيد که فيلم طولاني است و اين نشان مي دهد که کارگردان موفق بوده است. پيشنهاد مي کنم فيلم را دوباره ببينيد. کورکن گفت: سبک کارگرداني اثر اين است که روايت خود را بدون کات ادامه دهد و تمام نماها بدون کات گرفته شده است. اگر با دقت فيلم را ببينيد ارتباطات بسياري را بين قصه هاي فيلم پيدا مي کنيد. وي افزود: يادآوري مي کنم قصه ملانصرالدين را و مدير مدرسه در بخشي از اين اثر روايتي از ملانصرالدين تعريف مي کند. وي کليد هاي خود را گم مي کند و به دنبال کليد ها زير چراغ مي گردد. شخصي به مولا مي گويد به دنبال چه هستي و وي مي گويد به دنبال کليدهاي خود مي گردم. مردم از او مي پرسند که کليد هاي خود را اينجا گم کردي و او مي گويد نه و مي گويد به دليل اينکه نور اينجاست در ايجا به دنبال کليدهايم مي گردم. تهيه کننده دوچرخه آبي تاکيد کرد: علي نمي تواند با بي عدالتي هاي دنياي بزرگترها مبارزه کند زيرا خودش يک بچه است و سعي مي کند بي عدالتي هاي مدرسه را حل کند و براي او نور در مدرسه است. وي درپاسخ به اين پرسش که اميد در اين اثر کمرنگ است گفت: تصور مي کنم در اين اثر اميد به وضوح ديده مي شود و اگر کسي بخواهد راه خود را خلق کند و باورهاي خود را ابراز کند در زندگي واقعي پله هاي متفاوتي را طي خواهد کرد؛ مانند زندگي علي که در فيلم دوچرخه آبي اين مسير را طي مي کند و معتقدم اين اميد در فيلم وجود دارد.