توانی که به خوبی از پرده سینما به ذهن بیننده جاری می شود

فیلم سینمایی «پروین» ساخته محمدرضا ورزی چنین قابلیتی دارد که ذهن را با یک زندگی پارادوکسیکال ِسرشار از عشق، احساس، دغدغه، رنج، ناسپاسی عاطفی، خودارزنده سازی، حضور پرقدرت یک زن در جمع انحصاری مردان آن روزگار، آشنا و ذهن تان را درگیر نماید.

اما آن‌چه در ذهن می‌ماند آبسترکتی از همه این‌ها مبتنی بر غلبه ی نجیبانه و پراحساس پروین بر آن‌هاست. این توان، به خوبی از پرده نقره‌ای سینما به ذهن بیننده جاری می‌شود. این مفهوم کلی که نتیجه انتزاع از بافتِ پرکشش فیلم است، حاصل قصه خوب، کارگردانی هنرمندانه و بازی درجه یک مارال بنی‌آدم است.

اصلا جاری شدن انتزاع فکری (آبسترکشن) فیلم به ذهن مخاطب، شاخص خوبی برای تأثیرگذاری هر فیلمی است؛ فیلم سینمایی «پروین»، واجد چنین معیاری است.